เมล กิ๊บสัน นักแสดงชายที่อยู่คู่วงการฮอลลีวูดมาเกือบสามสิบปี ไม่เพียงแต่จะมีชื่อเสียงในฝีมือการแสดงเท่านั้น เมลยังเป็นที่น่าจับตามองในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์อีกด้วย หลังจากฝากผลงานเรื่อง Braveheart จนเป็นที่โด่งดัง และสามารถคว้าออสการ์ถึง 5 รางวัล เมลกลับมากำกับภาพยนตร์อีกครั้งด้วยทุนสร้างของตัวเอง ในเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาที่น้อยคนนักจะกล้าแตะต้อง

ภาพยนตร์ถ่ายทอดเรื่องราว 12 ชั่วโมงสุดท้ายแห่งชีวิตของพระเยซูคริสต์ ช่วงเวลาแห่งการทดสอบที่จะต้องเผชิญกับความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งการล่อลวงจากปิศาจ การทรยศ การปฏิเสธ ความโหดร้าย และความรัก มีภาพของเลือดและความทรมานเกิดขึ้นมากมาย และดูสมจริงจนหลายคนอาจจะทนดูไม่ได้ โดยเฉพาะฉากส่งตัวให้ทหารโรมันและฉากตรึงไว้กับไม้กางเขน (มือที่ตอกตะปู คือ มือของ เมล กิ๊บสัน นั่นเอง) แสนสาหัสจริงๆ

การใช้ภาษา ละติน กับ อาระเมอิก (Aramaic) ช่วยเพิ่มบรรยากาศและความน่าเชื่อถือให้กับภาพยนตร์ได้ไม่น้อย การคัดเลือกนักแสดงก็เป็นอีกองค์ประกอบที่ช่วยเพิ่มความโดดเด่นให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ เจมส์ คาวีเซล ไม่ใช่นักแสดงหน้าใหม่ เขาผ่านงานภาพยนตร์มาแล้วหลายเรื่อง อาทิ Frequency, Pay It Forward และ The Count of Monte Cristo ด้วยรูปลักษณ์ใบหน้า การแสดงออกทางสายตา และความทุ่มเทอย่างเต็มที่ ทำให้ เจมส์ เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับบทพระเยซูคริสต์

เช่นเดียวกับนักแสดงอีกหลายๆ คน ที่ถ่ายทอดความรู้สึกของตัวละครออกมาได้อย่างเต็มที่ อาทิ ไมอา มอร์เกนสเต็น ที่รับบท พระแม่มารีที่น่าสงสาร (ซึ่งมีอายุมากกว่า เจมส์ คาวีเซล เพียง 6 ปี), ฮิร์สโต โชพอฟ ที่รับบท ปิลาต ผู้นำโรมันแห่งสภาสูงของปาเลสไตน์ กับสถานการณ์ที่ตัดสินใจลำบาก และ จาเร็ต เมอร์ธ ที่รับบท ไซมอน ผู้เต็มเปี่ยมด้วยความศรัทธาและเวทนา จนต้องร่วมแบกไม้กางเขนไปพร้อมๆ กับพระเยซูคริสต์

สำหรับคนที่มีความรู้ทางคริสตศาสนาเพียงน้อยนิด อาจจะไม่เข้าใจที่มาที่ไปของเนื้อหานัก เพราะภาพยนตร์ไม่ได้เกริ่นหรือบอกเล่าเหตุการณ์ก่อนหน้าสักเท่าไร แต่อย่างน้อยที่สุด สัจธรรมหนึ่งที่ทุกคนควรจะได้จากภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ การไม่ยึดติดต่อชื่อเสียง ลาภยศ หรือเงินทอง เพาะเมื่อขึ้นถึงจุดสูงสุดได้ ก็สามารถลงถึงจุดต่ำสุดได้เช่นกัน