
ดูเผินๆ
หนุ่มใหญ่อย่าง
หันตง
(หูจุน)
เหมือนจะเพียบพร้อมไปทุกอย่าง
เขามาจากครอบครัวที่ดี
มีฐานะมั่งคั่ง
ส่วนตัวเขาเองก็ทำธุรกิจที่แม้จะต้องเลี้ยวลดหลบเลี่ยงกฎหมายอยู่บ้าง
แต่มันก็ทำกำไรมหาศาลให้แก่เขา
ข้อด้อยอย่างเดียวของ
หันตง
หรืออย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าเผยให้ผู้ใดล่วงรู้
ก็คือรสนิยมทางเพศ
ซึ่งไม่ตรงไปตรงมาอย่างที่ควรเป็น
หันตงพิสมัยชายหนุ่ม
และที่ยังครองตัวโสดจนทุกวันนี้ก็ด้วยเหตุนี้
วันหนึ่ง
ผลจากการชักนำของมือขวาคนสนิท
และเป็นคนใกล้ชิดเพียงคนเดียวที่รู้ถึงรสนิยมทางเพศที่แท้จริงของหันตง
ทำให้เขาได้พบ
หลั่นอี้
(หลิวเย)
เด็กหนุ่มบ้านนอกที่เดินทางมาปักกิ่งเพื่อศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์
แต่ด้วยเหตุที่ฐานะยากจน
หลันหยู่จึงจำเป็นต้องทำอะไรก็ได้
เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียน
อะไรก็ได้
ในที่นี้
หมายรวมถึงการหลับนอนกับหันตง
แม้ว่าตัวหลั่นอี้เอง
ตอนนั้นยังไม่รู้แน่ด้วยซ้ำว่ารสนิยมทางเพศของตัวเองเป็นเช่นไร
อย่างไรก็ตาม
เพียงหนึ่งคืนที่ได้อยู่ร่วมกับหันตง
ก็ทำให้หลันหยู่ตระหนักถึงตัวตนของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง
นอกจากจะพบว่าแท้ที่จริงตัวเองก็ชอบผู้ชายแล้ว
หลั่นอี้ยังเชื่อมั่นอีกด้วยว่าชายคนเดียวที่เขารักใคร่ถวายชีวิตให้คือ
หันตง
ฝ่ายหันตง
ความจริงจังยึดมั่นของหลั่นอี้คือสิ่งที่เกินความต้องการของเขา
ตลอดเวลาที่คบหากัน
หันตงจึงพร่ำบอกหลั่นอี้เสมอว่าเราจะอยู่ด้วยกันตราบเท่าที่เรารู้สึกว่าถูกต้อง
แต่มันจะไม่ยั่งยืนชั่วชีวิตหรอก
เพราะคนเรานั้น
หากรู้จักกันมากเกินไป
นั่นก็หมายความว่า
ถึงเวลาที่จะต้องเลิกกันแล้ว
ถ้อยคำกันท่าผลักไสของหันตงดูเหมือนไม่สามารถหยุดยั้งความทุ่มเทของหลั่นอี้ได้
หลั่นอี้จึงตั้งหน้าตั้งตาปักใจรักใคร่หันตงต่อไป
ในขณะที่หันตงนั้น
ได้เรียนรู้ความจริงข้อหนึ่งจากความสัมพันธ์ครั้งนี้ว่าสำหรับคนบางคน
การทำความรู้จักหัวใจตนเอง
อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต