ดูเผินๆ หนุ่มใหญ่อย่าง หันตง (หูจุน) เหมือนจะเพียบพร้อมไปทุกอย่าง เขามาจากครอบครัวที่ดี มีฐานะมั่งคั่ง ส่วนตัวเขาเองก็ทำธุรกิจที่แม้จะต้องเลี้ยวลดหลบเลี่ยงกฎหมายอยู่บ้าง แต่มันก็ทำกำไรมหาศาลให้แก่เขา ข้อด้อยอย่างเดียวของ หันตง หรืออย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าเผยให้ผู้ใดล่วงรู้ ก็คือรสนิยมทางเพศ ซึ่งไม่ตรงไปตรงมาอย่างที่ควรเป็น หันตงพิสมัยชายหนุ่ม และที่ยังครองตัวโสดจนทุกวันนี้ก็ด้วยเหตุนี้

วันหนึ่ง ผลจากการชักนำของมือขวาคนสนิท และเป็นคนใกล้ชิดเพียงคนเดียวที่รู้ถึงรสนิยมทางเพศที่แท้จริงของหันตง ทำให้เขาได้พบ หลั่นอี้ (หลิวเย) เด็กหนุ่มบ้านนอกที่เดินทางมาปักกิ่งเพื่อศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ แต่ด้วยเหตุที่ฐานะยากจน หลันหยู่จึงจำเป็นต้องทำอะไรก็ได้ เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียน อะไรก็ได้ ในที่นี้ หมายรวมถึงการหลับนอนกับหันตง แม้ว่าตัวหลั่นอี้เอง ตอนนั้นยังไม่รู้แน่ด้วยซ้ำว่ารสนิยมทางเพศของตัวเองเป็นเช่นไร

อย่างไรก็ตาม เพียงหนึ่งคืนที่ได้อยู่ร่วมกับหันตง ก็ทำให้หลันหยู่ตระหนักถึงตัวตนของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง นอกจากจะพบว่าแท้ที่จริงตัวเองก็ชอบผู้ชายแล้ว หลั่นอี้ยังเชื่อมั่นอีกด้วยว่าชายคนเดียวที่เขารักใคร่ถวายชีวิตให้คือ หันตง ฝ่ายหันตง ความจริงจังยึดมั่นของหลั่นอี้คือสิ่งที่เกินความต้องการของเขา ตลอดเวลาที่คบหากัน หันตงจึงพร่ำบอกหลั่นอี้เสมอว่าเราจะอยู่ด้วยกันตราบเท่าที่เรารู้สึกว่าถูกต้อง แต่มันจะไม่ยั่งยืนชั่วชีวิตหรอก เพราะคนเรานั้น หากรู้จักกันมากเกินไป นั่นก็หมายความว่า ถึงเวลาที่จะต้องเลิกกันแล้ว

ถ้อยคำกันท่าผลักไสของหันตงดูเหมือนไม่สามารถหยุดยั้งความทุ่มเทของหลั่นอี้ได้ หลั่นอี้จึงตั้งหน้าตั้งตาปักใจรักใคร่หันตงต่อไป ในขณะที่หันตงนั้น ได้เรียนรู้ความจริงข้อหนึ่งจากความสัมพันธ์ครั้งนี้ว่าสำหรับคนบางคน การทำความรู้จักหัวใจตนเอง อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต