โรงเรียนประจำ สถานที่ซึ่งความเหงาและมิตรภาพอาจเกิดขึ้นได้ในเวลาเดียวกัน ในเมื่อเพื่อนกินหาได้ง่าย แต่เพื่อนตายก็หาได้ไม่ยากเช่นเดียวกัน เหมือนกับเรื่องเล่าของ ชาตรี (แน็ค - ชาลี ไตรรัตน์) เด็กหอคนหนึ่งในโรงเรียนประจำ ที่จะมาเล่าเรื่องราวของเพื่อนใหม่กับมิตรภาพที่เริ่มก่อตัวขึ้น ท่ามกลางความเหงาของพวกเขาทั้งคู่ ผ่านทางภาพยนตร์ดราม่าสยองขวัญเรื่องนี้

จากตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง เด็กหอ ทำให้หลายคนคิดว่าเรื่องนี้คงเป็นภาพยนตร์ผีๆ ทั่วไป ที่อาศัยจังหวะมาเขย่าขวัญคนดู กับผีที่จะออกมาเรียกอาการสะดุ้งเป็นระยะ แต่เมื่อได้ชมจริงๆ แล้ว เด็กหอ กลับสื่อความน่ากลัวในแบบอาศัยบรรยากาศมากกว่า กับเรื่องเล่าลึกลับต่างๆ ในโรงเรียนประจำ ที่ดูจะเกื้อหนุนเป็นอย่างดีกับอาคารเรียนแบบเก่าๆ ที่ดูเงียบเหงาวังเวง แม้ว่าจะมีนักเรียนอยู่กันมากมาย เมื่อรวมกับการให้แสงและสีของภาพยนตร์ที่ออกไปในโทนแบบทึบๆ ทึมๆ แล้ว แม้ว่าจะมีฉากน่ากลัวให้เห็นแบบไม่มาก แต่ก็ทำเอาคนดูขวัญผวาไปได้ไม่น้อย

แต่นั่นก็เป็นแค่เพียงช่วงแรกของภาพยนตร์เท่านั้น ที่ดูจะค่อนไปในทางน่ากลัวเหมือนกับภาพโปรโมตที่ได้เห็นกันมาบ้าง เมื่อเรื่องราวส่วนใหญ่จะหนักไปในทางดราม่าเรียกน้ำตาจากคนใจอ่อนได้ไม่น้อย รวมทั้งยังมีมุขฮาๆ แทรกเป็นระยะตลอดทั้งเรื่อง โดยภาพรวมจึงเป็นภาพยนตร์ที่มีทุกอารมณ์ ที่คุมโทนให้ดูเป็นเรื่องสยองขวัญได้

ความเหงากับความไม่เข้าใจอันเป็นแก่นของเรื่อง ถูกบอกผ่านความคิดของ ชาตรี ที่ถูกส่งมาโรงเรียนประจำ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ที่ถูกเก็บงำไว้ด้วยเรื่องราวความลับภายในใจของเขา ที่ผู้ชมคงรู้สึกสงสัยว่าเหตุผลแท้จริงนั้นคืออะไร อีกทั้งยังรวมไปถึงความลึกลับของ ครูปราณี (แหม่ม - จินตรา สุขพัฒน์) ที่มีบุคลิกแปลกประหลาด อันเกิดจากเรื่องราวที่ติดค้างภายในใจ เป็นความไม่เข้าใจที่เธอไม่อาจจัดการด้วยตัวเองได้ ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ ก็ได้ถูกคลายปมที่ละน้อยจนผ่อนคลายในที่สุด เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้ ที่มีวิธีการเล่าเรื่องได้น่าสนใจชวนติดตาม

ส่วนประเด็นเรื่องความเหงาก็ทำได้เป็นอย่างดี กับความเหงาของเพื่อน 2 คน ที่แม้จะอยู่ในอารมณ์เหงาเหมือนกัน แต่ก็เป็นในรูปแบบที่ต่างกัน เมื่อพวกเขามาเจอกัน มิตรภาพที่ก่อเกิด ทำให้ความเหงาของทั้งคู่หายไป กลายเป็นความประทับใจในตอนจบได้ในที่สุด

เมื่อรวมวิธีเล่าเรื่องที่โดดเด่นของ เด็กหอ กับการแสดงสีหน้าท่าทางที่ถ่ายทอดอารมณ์ได้เป็นอย่างดีของนักแสดงหลัก ไม่ว่าจะเป็น จินตรา สุขพัฒน์ หรือ ชาลี ไตรรัตน์ แล้วนั้น จึงถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ไทยอีกเรื่องหนึ่ง ที่ดูสนุก ให้ความประทับใจ รวมทั้งยังมีข้อคิดที่ดีแฝงอยู่ในเรื่องราวอีกด้วย ซึ่งหากว่าใครอยากค้นพบมิตรภาพในความเหงาดูบ้าง คงต้องแนะนำให้ดูเรื่องนี้

(ขออภัยที่วิจารณ์ย้อนหลัง เนื่องจากพึ่งดูมาแล้ว)
เป็นภาพยนตร์ที่ดูแล้ว แสดงถึงชีวิตในวัยเรียนของแต่ละคน โดยเฉพาะเรื่องบรรยากาศการถูกส่งเข้าไปยังโรงเรียนประจำ เป็นภาพยนตร์ที่แสดงถึงแง่คิดหลายอย่าง และมีึความคิดสร้างสรรค์อยู่มาก

เรื่องความน่ากลัวนั้น ทำออกมาแบบให้คนดูคิดไปเองว่ามันจะเกิดขึ้น แต่กลับไม่ใช่ ทำให้คนดูหลอกตัวเองจนกลัว แต่ไม่มีผีโผล่ออกมา หมายความว่าภาพยนตร์นี้สร้างความกลัวออกมาเฉย ๆ จนคนดูหลอกตัวเอง อันนี้ไม่ใช่จุดด้อย แต่เป็นจุดที่ทำให้เราคิดว่า มันไม่มีอะไร เราหลอกตัวเอง กลัวไปเอง

และบรรยากาศนี้ก็เช่นกัน วาดลักษณะอารมณ์ไปก่อน หลอกคนดูให้กลัว แต่สุดท้ายก็ไม่กลัว เนื้อเรื่องสร้างความมหัศจรรย์ของคนกับผีได้ดีมาก ผี ไม่จำเป็นต้องดุตามแนวทุกเรื่อง ไม่ต้องตามฆ่าคน ถือว่าเป็นการนำเสนอผีในอีกมุมมองอีกแบบหนึ่งได้แตกต่างจากหนังผีทั่ว ๆ ไป และค่อย ๆ เฉลยทุกจุด ทุกปุมของตัวละครต่าง ๆ ได้ครบ

ภาพยนตร์นี้ มีข้อคิดได้หลายอย่าง ทั้งเรื่องเพื่อน ความเชื่อ และนิยามของความจำกัดของคำว่าเพื่อน และการช่วยเหลือ จุดที่จะขอเน้นคือ "การช่วยและการแก้ปัญหาให้ตรงจุด" ถ้าหากใครมีปัญหา แล้วไปช่วยตรงจุด ทำให้คน ๆ นั้นหลุดพ้นจากบ่วงปัญหา และสร้างความเข้าใจให้ทุกฝ่ายได้ในทีุ่สุด

เนื้อเรื่อง = 10
บรรยากาศตามแนว (ความน่ากลัว) = 6
ความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง (เหตุผลเข้ากัน) = 10
ความสนุกสนาน = 8
ความสมจริง = 9
การสอดแทรกอรรถรถอื่น ๆ = 10
ทำให้มีข้อคิด = 10

เฉลี่ย = 9 แต่ให้ 10

เนื้อหาหนังอบอุ่น มีแง่คิด ผ่านความจริงของชีวิต
เล่าเรื่องด้วยเรื่องเล่าตำนานผีในหอพักโรงเรียนไกล
จินตนาการบรรยากาศได้ง่าย เข้าใจความโดดเดี่ยว
เพื่อน ในโอกาสหรือสภาวะที่แปลก
นำเสนอด้วยวิธีที่เดาไม่ได้ ถือว่าplot และบทดีนัก
ชื่นชม นักแสดงเด็ก ๆ ก็ดูเป็นธรรมชาติดี
แต่วิกคุณฮาร์ท ที่เล่นเป็นพ่อ ดูแล้วเหมือนคนหัวล้านใส่เลย
นอกนั้น เจ๋งดี มีตังส์สัก 100 ล้าน อยากชวนผู้กำกับคนนี้มาทำหนังให้มั่ง

ทำไม ชาตรี ผมเดี๋ยวสั้นเดี๋ยวยาว เป็นข้อผิดพลาดง่ายๆของหนังเรื่องนี้นะเนี่ย โดยรวมแล้วก็โอเคค่ะ หนังผีอีกสไตล์ที่ไม่ได้เน้นความสยอง ดีสำหรับหนังไทยนะ ขอติเรื่องผมเรื่องเดียวละกัน

หนังเรื่อง เด็กหอ สนุกมากๆเลยค่ะ ชอบพี่ไมเคิลมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ

สนุกมากค่ะชอบตอนที่พี่ไมเคิลเต้นหล่อที่สุดเลยค่ะหล่อมากๆ

ภาพยนตร์เรื่องเด็กหอสนุกมาก ๆ ค่ะ....ชอบทุกคนเลย โดยเฉพาะไมเคิลกะแน็กน่ารักมากๆๆๆๆๆค่ะ

สนุกมากๆโดยเฉพาะ พี่ ศิรชัช หรือ วิเชียร หล่อมากๆ

ตอนแรกมันมาก ท้ายเรื่องเศร้ามาก...แต่ไมเคิลหล่อมาก

หนังเรื่องนี้หนุกหนานมากตลกตอนที่หมอหนุ่ยเล่าเรื่องนั้นหน้า..จำไมได้เออก็สนุกมากนะ ไมเคิลแสดงน่ารักมาก ผีไรก็ไม่รู้น่าร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆสุดๆเลย