ถ้าคุณสามารถเห็นสิ่งที่คนอื่นเขาไม่เห็นกันได้ คุณจะรู้สึกเช่นไร

The Eye หรือในชื่อไทยว่า คนเห็นผี เป็นผลงานการเขียนและกำกับโดยสองพี่น้อง อ๊อกไซด์ แปง และ แดนนี่ แปง ถ้าจะพูดถึงออกไซด์ แล้วเขาเคยผ่านงานการกำกับภาพยนตร์มาแล้วหลายเรื่องเรื่องที่สร้างชื่อให้เขามากและเป็นที่รู้จักสำหรับคนไทยคงเป็นเรื่อง Bangkok Dangerous

โครงเรื่องนี้มาจากแนวคิดว่าถ้ามีคนเห็นผีได้จะเป็นเช่นไร มาผสมกับเหตุการณ์รถแก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ โดยเริ่มเรื่องที่ฮ่องกง มาน ได้รับการเปลี่ยนดวงตาแล้วทำให้เธอสามารถเห็นผี และเห็นภาพผู้หญิงคนหนึ่ง จากเหตุการณ์ดังกล่าว มาน จึงพยายามตามหาเจ้าของดวงตา ซึ่งเจ้าของดวงตาคือ หลิน อยู่ที่เมืองไทย

น่าผิดหวังที่แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้ทุนจากเมืองไทย และมีส่วนที่ถ่ายทำที่เมืองไทย แต่ก็ไม่สามารถเรียกว่าภาพยนตร์ไทยได้ เพราะว่าถ้าตัดบทเล็กน้อยของ ฌัชชา ทิ้งไปซะ จะพบว่าดาราที่เล่นในเรื่องนี้เกือบทั้งหมดนำเข้าจากต่างประเทศ อีกทั้งเนื้อหาที่เป็นแก่นของเรื่อง ที่มาที่ไปก็ยังอยู่ที่ฮ่องกงอีกด้วย

ด้านเนื้อหา จากเรื่องราวของการเปลี่ยนดวงตา ผ่านไปจนถึงความสามารถในการเห็นสิ่งที่คนเขาไม่เห็นกัน จนถึงเหตุการณ์ที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่นั้นมีความต่อเนื่องและลงตัวดี เหตุการณ์ต่างๆ ที่ มาน พบมีจุดที่น่าสนใจดี และไม่ได้เพิ่มเข้ามาอย่างไร้เหตุผล อาทิ ภรรยาและลูกของร้านอาหาร ซึ่งนอกจากจะพูดถึงว่า มาน ไม่ใช่คนเดียวที่มองเห็นแล้ว ยังพูดถึงความผูกพันธ์กันระหว่างคนสองภพอีกด้วย หรือจะเป็นเรื่องของเด็กหาสมุดผลการเรียนที่จะต้องวนเวียนฆ่าตัวตายไปเรื่อยๆ นับเป็นบาปจากการฆ่าตัวตายจริงๆ

การใช้เงาสีดำ ที่เป็นตัวแทนของยมทูต เป็นการบ่งบอกถึงตัวแทนความตายได้ดี บางคนอาจจะคุ้นอยู่บางกับชายในชุดยาวสีดำจากเรื่อง City of Angels แต่ยมทูตในเรื่อง The Eye นั้นดูขลังกว่ามาก

การตีความของผู้กำกับเกี่ยวกับเหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีก็ตีความออกมาได้เห็นภาพดี ภาพที่ออกมาเห็นความร้ายกาจของเหตุการณ์คราวนั้นได้เป็นอย่างดี จะมีแปลกนิดหน่อยตรงที่ มานและคุณหมอ ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วย ได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย และไม่ได้รับบาดเจ็บจากความร้อนของเพลิงเลย

ถ้าถามว่า แล้วยังงี้ The Eye น่าดูไหม? บอกได้เลยว่าน่าดู เพราะว่า The Eye เป็นรูปแบบใหม่ๆ ของภาพยนตร์ไทยที่เกี่ยวกับผี ไม่ได้เน้นที่การหลอกหลอน หรือการมีตัวตนของผี แต่เน้นแค่การมองเห็นอีกภพหนึ่งผ่านการตีความของผู้กำกับ ลักษณะคล้ายกับเรื่อง The Sixth Sense และ The Other แต่มีความเป็นเอเชียมากกว่า