อัลบั้มชุดที่ 2 ของสองหนุ่ม โบกี้ - จักรินทร์ ศิลป์ชัยกิจ และ ดอดจ์ - มุขพล จันทรวงศ์ กับแนวเพลงในแบบป๊อบที่ผสมร็อกแบบญี่ปุ่น (J Rock) ซึ่งมีการพัฒนาขึ้นจากชุดแรกในด้านความชัดเจนและหนักแน่นขึ้นของเสียงดนตรี

อัลบั้มชุดนี้จะต่างจากอัลบั้มแรก คือ โบกี้ กับ ดอดจ์ จะแบ่งท่อนกันร้อง โดยจะร้องสลับกันในทุกเพลง ไม่มีการร้องเดี่ยวเหมือนอัลบั้มชุดแรก เช่น เพลงเปิดตัวที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้ม มือซ้ายที่ว่างเปล่า เพลงความหมายเหงาๆ ของคนที่ต้องการกำลังใจ เมื่อมือซ้ายนั้นว่างเปล่า จึงต้องการมือขวาจากใครสักคน เพื่อที่จะกุมมือเดินไปด้วยกันนั่นเอง

ตามด้วย อยากไปหาเธอ (แต่ไม่อยากเจอเขา) เพลงช้าแต่หนักหน่วงด้วยดนตรีกับจังหวะเสียงกลองที่รับกับท่อนร้องของทั้งคู่ และ คนช้ำมันจำ ที่เด่นด้วยลูกกีตาร์ในช่วงเริ่มเพลง บ่งบอกความรู้สึกที่ถูกทิ้งที่ยังเจ็บและจำได้

นอกจากนี้ ดอดจ์ ยังมีส่วนร่วมในการเรียบเรียงเพลงเอง เช่นเพลง ดอกไม้ในสายตา ที่พูดในเชิงเปรียบเทียบว่า ทั้งที่โลกพัฒนาแต่ทำไมจิตใจไม่พัฒนาตามไปด้วย เมื่อมองไปในสายตาก็จะเห็นแต่ทราย จึงอยากเห็นดอกไม้ซึ่งเป็นความอ่อนโยนบ้าง