มีอัลบั้มออกมาให้แฟนเพลงฟังทุกปีในเดือนกุมภาพันธ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 กับอัลบั้มแรก ผู้หญิงตาดำๆ ตามด้วยอัลบั้มที่ 2 ผู้หญิงกลางสายฝน และอัลบั้มชุดที่ 3 นักร้องเปื้อนฝุ่น มาถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 นักร้องสาวตากลมโต พั้นช์ - วรกาญจน์ โรจนวัชร กลับอีกครั้งกับอัลบั้มชุดที่ 4 ที่มีชื่อว่า Woman Story อัลบั้มที่ถ่ายทอดความรู้สึกและอารมณ์ของผู้หญิงในหลากหลายรูปแบบ

อัลบั้มชุดนี้มีความพิเศษตรงที่มีการเปลี่ยนภาพลักษณ์ของ พั้นช์ ออกเป็นผู้หญิง 6 แบบ ที่มาถ่ายทอดเรื่องราวของความรักในรูปแบบต่างๆ กัน ซึ่งเป็นบทบาทใหม่ที่ พั้นช์ ยังไม่ทำมาก่อน ตั้งแต่สาวศิลป์ที่มีความเป็นตัวของตัวเอง สาวห้าวแบบพั้งก์ สาวทำงานที่เรียบร้อยอ่อนต่อโลก สาวช่างฝันมองโลกด้วยสายตาอ่อนไหว สาวในชุดกิโมโนที่พบรักต่างเชื้อชาติต่างฐานะ และสุดท้ายที่เป็นตัวของ พั้นช์ เอง

เรื่องราวของผู้หญิงทั้ง 6 แบบจะแทรกอยู่ในแต่ละเพลง โดยมีเรื่องราวต่อเนื่องร้อยเป็นเรื่องเดียวกัน เหมือนเป็นภาพยนตร์ใหญ่เรื่องหนึ่ง ซึ่งติดตามกันได้แบบชัดๆ ในวีซีดีคาราโอเกะของอัลบั้มนี้

ผลงานชุดนี้ยังได้โปรดิวเซอร์กลุ่มเดิมที่ทำงานให้ พั้นช์ มาตั้งแต่ชุดแรก คือ ตุ่ม - พนเทพ สุวรรณะบุณย์, กมลศักดิ์ สุนทานนท์, ปิติ ลิ้มเจริญ และยังได้ กัลยารัตน์ วารณะวัฒน์ หรือ นิ่ม สีฟ้า มาแต่งเพลง นี่คือ...คนเสียใจ ซึ่งใช้เปิดตัวอัลบั้มนี้ในแบบฉบับของคนที่เจ็บปวดจากความรัก

นอกจากนี้ยังมีเพลง อาทิ เจ็บไหม เรื่องราวของผู้หญิงที่มีแผลในใจ ประชดประชันความรู้สึกที่ถูกทิ้ง เมื่อเห็นคนที่ทิ้งเราไปถูกทิ้งบ้าง ขณะที่ คืนที่ฟ้าร้องไห้ เป็นเพลงที่หยิบเอาเปียโน เครื่องสาย และ กลอง มาให้จังหวะอารมณ์เพลง ทำให้เพลงนี้มีดนตรีต่างจากเพลงอื่นในอัลบั้ม

เข้าใจซะใหม่ เป็นเพลงที่ พั้นช์ ลงมือแต่งเอง สื่อถึงมุมมองความรักที่มักจะถูกคิดว่าเป็นสิ่งที่สวยงาม แต่ในความเป็นจริงแล้วอาจไม่ได้เป็นเช่นนั้นก็ได้ ส่วน ยิ่งดึกยิ่งหนาว เป็นเพลงกลิ่นอายญี่ปุ่นที่ถ่ายทอดความรัก ซึ่งห่างกันแค่ระยะทาง แต่ไม่ได้ห่างกันด้วยใจ มีการเพิ่มลูกเล่นใหม่ๆ โดยให้ พั้นช์ ร้องท่อนหนึ่งในเพลงนี้เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย