
ค.ศ.
208
ในประเทศจีนสมัยราชวงศ์ฮั่น
แม้จะมีจักรพรรดิ
คือพระเจ้าเหี้ยนเต้
แต่แผ่นดินก็แบ่งออกเป็นก๊กเป็นเหล่ามากมาย
ขุนศึกและผู้สำเร็จราชการผู้ทะเยอทะยาน
โจโฉ
(จางเฟิงอี้)
ใช้จักรพรรดิเป็นเครื่องมือประกาศสงครามกับดินแดนจ๊กก๊กทางตะวันตกที่ปกครองโดย
เล่าปี่
(โหยวหยง)
เป้าหมายของโจโฉคือกำจัดทุกก๊กให้ราบคาบ
เพื่อรวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียว
และตั้งตนเป็นจักพรรดิ
ขงเบ้ง
หรือ
จูกัดเหลียง
(ทาเคชิ
คาเนชิโร่)
ที่ปรึกษาของ
เล่าปี่
เสนอตัวไปยังดินแดนง่อก๊กทางใต้ในฐานะทูตสันถวไมตรีเพื่อโน้มน้าวให้
ซุนกวน
(จางเจิ้น)
ผู้นำง่อก๊ก
เข้าร่วมเป็นพันธมิตรทำสงครามกับโจโฉ
ที่นั่น
ขงเบ้งได้พบกับ
จิวยี่
(เหลียงเฉาเหว่ย)
ที่ปรึกษาแห่งง่อก๊ก
และกลายเป็นมิตรกันท่ามกลางไฟสงครามที่กำลังคุกรุ่น
โจโฉโกรธมากเมื่อได้รู้ว่าสองก๊กรวมตัวเป็นพันธมิตรกัน
และรวบรวมกำลังพลกว่า
8
แสนนาย
พร้อมด้วยเรืออีกกว่า
2
พันลำ
มุ่งหน้าลงใต้
หวังฆ่านกสองตัวด้วยก้อนหินก้อนเดียว
กองทัพของโจโฉตั้งฐานที่มั่นอยู่ที่ป่าอีกา
ริมฝั่งแม่น่ำแยงซี
โดยที่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ
คือผาแดง
ฐานที่มั่นของฝ่ายสัมพันธมิตร
ด้วยเสบียงอาหารที่ขาดแคลนและกองทัพจำนวนมหาศาลของโจโฉ
ฝ่ายสัมพันธมิตรดูเหมือนจะตกที่นั่งลำบาก
จิวยี่และขงเบ้งจึงต้องร่วมกันใช้ปฏิภาณเพื่อเปลี่ยนกระดานศึก
สงครามครั้งนี้เต็มไปด้วยการต่อสู้ทั้งเชิงบู๊และเชิงบุ๋น
ทั้งในน้ำและบนบก
ศึกผาแดงจึงกลายเป็นสงครามที่มีชื่อเสียง
และเป็นเหตุให้ประวัติศาสตร์จีนเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล