Human Resource • เดินออกจากโรงหนังด้วยการคิดเรื่องของเทม

มีประโยคเล็กๆในหนังที่แม่ของเฟรน-นางเอกของเรื่อง-ระบุถึงเธอว่าเป็น‘People Pleaser’ แต่เรากลับรู้สึกว่าเฟรนนั้นซ่อนความรั้น ความดื้อเอาไว้ตลอด การนั่งคิดแบบเงียบๆในชั่วขณะที่อยู่คนเดียว หรือกระทั่งช่วงเวลาที่ต้องร่วมแบ่งปันกับคนอื่นไม่ว่าที่ไหน ความเงียบๆ นิ่งๆของเฟรนก็ทำให้เรารู้สึกตลอด ว่าคนนี้ไม่ง่าย และเราควรพูดคุยกับเธออย่างระมัดระวัง เธอรู้ทัน และโกรธอยู่เสมอ เป็นคนที่ถ้าเราต้องอยู่ด้วยเราจะกังวลมากๆ เพราะเช็คหน้าได้ยาก ยากในระดับอึดอัด

ในขณะที่เทม-สามีของเฟรน- ตรงกับความpeople pleaserอย่างยิ่งในความเห็นเรา เขาพยายามกระตือรือร้นในที่ทำงาน กับพี่’ผู้ใหญ่ใจดี‘ กับครูโรงเรียนอนุบาล กับหมอ กับตำรวจ เขาแจกจ่ายอัธยาศัยในระดับมารยาทสังคมแบบไม่มีที่ติ แต่น้อยมากที่เขาจะหันมาถามอะไรเฟรน เขาเก็บห้อง เขาพาเธอไปเยี่ยมแม่ เขาไปดูโรงเรียน คือเทมทำในสิ่งที่ความน่าจะเป็นของผัวและพ่อควรจะทำหรือควรจะพรีเซนต์ออกมา

แล้วถึงจุดหนึ่ง เขาก็ดูเหมือนอยากจะ-วัดพลัง-ในสิ่งที่เขาคิดว่าเขาทำได้ ควบคุมได้ จอความช่วยเหลือได้ถูกคน

คนแบบเทมนั้นมีมากมาย เราเองในเป็นได้ทั้งเฟรนและเทมได้ในคนเดียวกันด้วยซ้ำ

เทมไม่ได้ผิดอะไรสำหรับเรา ถ้าโลกเป็นบริษัท แล้วต้องวัดค่าเคพีไอ คะแนนของเทมน่าจะสูงพอให้เขาประคับประคองตัวต่อไปได้ในโลก จากพนักงานใหม่ ก็น่าจะได้บรรจุประจำ แล้วก็คงพอใจกับโต๊ะทำงานตำแหน่งดีๆ หรืองานเลี้ยงประจำปีในตีมคาวบอย

ที่น่าเศร้ากว่า คือเราไม่รู้เลยว่าสองปีที่เขาแต่งงานและพยายามมีลูกกัน ไม่รวมก่อนหน้านั้นที่คบหา เฟรนได้ยิ้ม ได้หัวเราะอะไรกับมุกส่วนตัวของคู่รักที่มันน่าจะมีบ้างมั้ย หรือเธอแค่พยายามเช็คช่องคุณสมบัติให้ครบ ว่าฉันมีแฟนแล้ว ฉันแต่งงานแล้ว และฉันต้องมีลูกให้ได้ เพื่อจะผ่านเคพีไอของโลกใบนี้

#พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจารณา
#HumanResource