ย้อนไปเมื่อวันที่ 10 มกราคม งานกาชาดสกลนคร เป็นวันที่ ผมไปเล่นคอนเสิร์ตที่ศาลากลาง วันนั้นผมได้เตรียมเงินไปมอบให้ให้กับแฟนเพลงที่หน้าเวที มีจังหวะที่ผมเดินลงไปมอบเงินเองกับมือและไปเจอคุณยายท่านหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าแผงเหล็ก ซึ่งเบียดกับเด็กวัยรุ่นจำนวนมาก และมีพี่เจ้าหน้าที่บอกว่าย้ายท่านนี้มารอพี่ก้องตั้งแต่บ่าย 3 เราก็ดีใจเลยยื่นซองแดง และยาดมมอบให้ยาย คุณยายพยายามจะหยิบจากมือผมแต่แกหยิบยังไงก็ไม่ตรง ก็เลยถามว่าคุณยายมองเห็นผมไหม แกบอกว่ามองเห็นสิ ซึ่งผมสังเกตแล้วว่าไม่ใช่แล้วล่ะ เพราะผมยืมเงินกับยาดมให้ ทางนึงแกยื่นมือไปรับทางนึง ผมก็เลยให้พี่ชายและพี่สาวที่เคยร่วมกิจกรรมเดินวิ่งปั่น เพื่อโรงพยาบาลสกลนครที่เข้ามาดูคอนเสิร์ต ให้พาคุณยายไปหาหมอ ซึ่งเมื่อเข้าไปตรวจสอบแล้วคุณยาย ตาเป็นต้อกระจกจนมองแทบไม่เห็นแล้ว ทางโรงพยาบาลจึงรับรักษาคุณยายและวันพรุ่งนี้ คุณยายจะได้รับการผ่าตัด ส่งกำลังใจให้คุณยายได้มองเห็นครั้งหนึ่งและปลอดภัยจากการผ่าตัดครั้งนี้นะครับ

เจตนาโพสต์นี้แค่อยากจะบอกทุกคนว่า ให้เถอะครับ มีน้อยให้น้อย มันมีความสุขจริงๆนะครับ ขออนุญาตคุณยาย ในการโพสต์บทความนี้แล้ว แล้ว ส่งกำลังใจให้คุณยายด้วยนะครับ