วันนี้เป็นวันอาจารย์ศิลป์ พีระศรี หรือวันเกิดอาจารย์นั่นเอง
เป็นวันที่เหล่านักเรียนนักศึกษา ครูอาจารย์ของมหาวิทยาลัยศิลปากร จะไปรวมตัวกัน ที่มหาวิทยาลัย เพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของอาจารย์ศิลป์
ผู้วางรากฐานศิลปะ ในประเทศไทย

ผมเคยได้รางวัล จากการประกวดศิลปกรรมรุ่นเยาว์ ในตอนที่ศึกษาอยู่ที่มหาลัย และต้องขึ้นรับรางวัล ในวันอาจารย์ศิลป์นี่แหละ

ตอนนั้นได้เหรียญเงิน

เป็นอะไรที่ดีใจมาก เพราะว่าผลงานของเรา ที่สร้างสรรค์ขึ้นมาด้วยความยากลำบาก กว่าจะคิดได้ กว่าจะประกอบร่างได้ กว่าจะทำออกมาได้สมบูรณ์ ไม่ง่ายเลย
ในยุคที่โลกนั้น ยังไม่มี ai ยังไม่มีเครื่องมือช่วย มีเพียงสมองกับสองมือ สมุดบันทึก ปากกากระดาษ สีไม้ สีน้ำ สีน้ำมัน

เข้าใจศิลปินยุคก่อนเลย ตอนที่อุปกรณ์มันน้อยกว่านี้ เขาต้องมีแรงบันดาลใจ และแรงผลักดันแค่ไหนในการสร้างผลงาน

ในช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมเริ่มส่งงานเข้าประกวด และเริ่มได้รับรางวัล จากหลายงาน ได้ส่งเข้าร่วมศิลปกรรมแห่งชาติด้วย ตอนนั้นได้ร่วมแสดงแล้ว ยังไม่ได้รางวัล

แต่ในปีนั้นผมก็ได้รางวัลอีกหลายเวที
เริ่มมีเงินเก็บ ไม่ได้ขอเงินที่บ้านใช้แล้ว

เห็นภาพวันนี้ที่มหาลัย เห็นน้องๆรับรางวัล จากการประกวด เห็นรอยยิ้ม เห็นแววตา ก็ขอแสดงความยินดีด้วย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันจะเป็นประวัติ
ติดตัวน้องๆไปจนตาย

คนที่เอาชนะใจตัวเองได้ แล้วลุกขึ้นมาทำอะไรซักอย่าง ให้เป็นผลงาน ให้เป็นที่ประจักษ์ ก่อนหน้าไม่ง่าย แต่พอมันได้แล้ว มันอยู่กับเราไปตลอดชีวิต

เช่นเดียวกับที่ผมเคยทำได้ ผมมาพูด 100 ครั้ง 1000 ครั้ง ผลมันก็เหมือนเดิม

เป็นกำลังใจให้ทุกคน ที่กำลังเริ่มทำอะไรอยู่ อย่าพึ่งยอมแพ้ ทุกอย่างไม่ได้ได้มาง่ายๆ แต่พอมันได้แล้ว เราจะภาคภูมิใจกับมัน ไปชั่วชีวิตของเรา

ขอขอบคุณอาจารย์ทุกท่าน ที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ ถึงแม้อาชีพของผมในช่วงนี้ จะไม่ได้ทำงานศิลปะ แต่แนวคิด วิธีการใช้ชีวิต และผลจากการเรียนศิลปะ
ผมได้นำมาปรับใช้กับชีวิตของผม
และเป็นแนวทาง ในการดำเนินชีวิตมาตลอด

ขอบคุณท่านอาจารย์ทุกท่านอีกครั้ง
ผมไม่เคยลืมบุญคุณของอาจารย์
ขอบคุณจากใจจริงครับ

วันอาจารย์ศิลป์ พีระศรี 2569