วันนี้จะไปรับ อาจูสายฟ้า แงวง้ม กลับบ้าน หลังจากน้ำลด
ออฟฟิศเราน้ำเข้า เซฟทีคัทตัดตอนปริมกับไอเฟรม กำลังเดินลงไปในน้ำพอดี แล้วเราก็ไม่กล้าสับไฟขึ้น ทำให้ออฟฟิศ ถูกตัดน้ำตัดไฟ (น้ำที่นี่ต้องใช้ปั๊มเท่านั้น) ปริมต้องอยู่แบบมนุษย์ยุคหินไปสองคืน เพราะทิ้งพวกหมาแมวทั้งสี่ตัวไว้ไม่ได้ โทรหา รร หมาแมว ของเค้าก็น้ำท่วม จนเค้าสงสารบอกให้เอามาฝากไว้ได้ แต่ต้องลุยน้ำไปให้ได้ อาจูกะสายฟ้า พอจะคุ้นชินกับที่นี่ แต่มันก็ตระหนกกว่าวันปกติ ตัวสั่นเป็นลูกนก ส่วนไอ้แงวง้ม ก็เหมือนแมวสลิ้งแตก ดีดไปดีดมา กลัวถูกทิ้งไปเป็นแมวจรอีกรอบมั้ง
เวลาผ่านมาอาทิตย์นึง รร ส่งมาหาว่า หมาแมวชะเง้อรอทุกวันเลย กลับมาได้แล้ว
เราโชคดีที่เรามีทางเลือก แต่ในระหว่างอาทิตย์ที่ผ่านมาเราเจอ หมาแมวถูกทิ้งไว้มากมาย หลายคนจงใจทิ้งไว้ หลายคนจำใจทิ้งไว้ พี่ๆมูลนิธิรักสัตว์หลายๆคนก็ออกทำงาน ตั้งแต่เช้าถึงมืด
ไม่มีใครสบายใจจากเหตุการณ์นี้ แต่ถ้าภาครัฐมีทางเลือกให้คนที่ สุนัขและสัตว์เลี้ยงต่างๆ ได้มีโอกาสเลือกอยู่มันคงดีไม่น้อย ผมเขิ่อว่ามีหลายสถานที่พร้อมให้ความร่วมมือกับทางภาครัฐแน่ๆ ถ้ามีการติดต่อไป