เพลงนี้ผมแต่งจากความรู้สึกตอนที่จะเสียฟีล่าไป ผมเป็นคนถอด oxygen น้องและพาน้องกลับบ้านคืนนั้น ในคืนที่หมอโทรมาบอกผมตอนตี4 บอกน้องไม่ไหวแล้ว..ตอนออกจากโรงบาลมาได้นิดเดียว ฟีล่าชักคามือผมตอนอยู่ในรถ ผมนั่งข้าง หยินขับรถ เป็นจังหวะ U-Turn (เป็นU-turnที่จะจำไปอีกนาน) รถกลับไปโรงพยาบาลเพื่อพาไปฉีดยาให้น้องหลับแบบไม่ทรมาน ใจตอนแรกคืออยากให้เขาได้ไปหลับที่บ้านนอนมองท้องฟ้าด้วยกัน สุดท้ายไปฉีดยาให้น้องหลับที่โรงพยาบาล เป็นอะไรที่ทรมานและ traumaมาก แต่ผมคิดว่าดีกว่าให้น้องทรมาน แต่ยังดีที่ผมยังได้กอดเขาในวินาทีสุดท้ายของเขา
รักและคิดถึงนะ ฟีล่า ไว้มาเกิดเป็ลูกสาวป๊าใหม่นะ
(ป๊าจะเก็บความทรงจำของนู๋ไว้ในช่องป๊านะ ไว้มาเปิดดูนู๋)
#กอดสุดท้าย