เอาจริงนะ ยัยรถไฟปุ้กปิ้กนี่ทำชีวิตชั้นวุ่นวายมาก เริ่มแค่รู้ว่าต้องไปทำงานที่ปูซาน แล้วนี่เป็นครั้งแรกที่ชั้นได้ไปปูซาน ก็เลยลองเสิร์จหาข้อมูลดู แล้วชั้นเกิดอยากจะไปรถไฟปุ้กปิ้กนี่มากกกที่สุด แบบว่าถ้าไม่ได้ไปแล้วน่าจะกลับมาแล้วเศร้า 🥹 เลยลองหาจองในเว็บ สรุป เต็ม! เพราะวันที่ไปทำงานตรงกับวันหยุดของเกาหลี คนเลยน่าจะเที่ยวเยอะ ทำได้แค่ walk in วันต่อวัน เพราะเค้าจะกันที่ไว้ให้สำหรับคน walk in ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้ด้วยนะ เพราะมีจำนวนจำกัด รอบนึงมีให้แค่ประมาณ 10 ที่ ต้องลุ้นเอา ไปวันแรก ไม่ได้ขึ้นเพราะเต็ม คิดในใจไม่เป็นไร พรุ่งนี้เอาใหม่ ตัดมาวันที่สองมีข้อแม้ตรงที่ชั้นต้องทำงานตอน 11 โมงเป็นต้นไป ซึ่งชั้นต้องทำทุกอย่างให้เสร็จภายใน 10 โมง ชั้นเลยยอมตื่นเช้าแต่งหน้าแต่งตัวพร้อมทำงาน รีบนั่งรถไปเพื่อให้ทันเข้าคิวแรก ระหว่างต่อแถวไปก็ลุ้นไป สรุป ได้ขึ้นจ้าาา เย้ คอมพลีทแล้วทริปนี้ แฮปปี้สุดๆ เวลาที่อยู่บนรถไฟมันแปปเดียวจริงๆ ใครอยากถ่ายรูปเก็บคอนเท้นท์รีบถ่ายกันนะ ตอนที่มองไปข้างหน้าเป็นทะเลมันฟรินมากจริงๆ ฮืออออ 🚡🫶🏻