กันยาที่ว่าหนักแล้ว เจอตุลาเข้าไป
เหมือนหลงทาง แต่ก็ยังมีสติ
และเรียนรู้ที่จะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป
อย่างที่มันควรจะเป็น

เรามองท้องฟ้าบ่อยขึ้น
เฝ้ารอที่จะได้เห็นท้องฟ้ายามเย็น
หวังใจในทุกๆ วันว่าจะได้เจอท้องฟ้า
สีชมพูอมม่วง สีโปรดที่เราชอบ

เหมือนกำลังรออ้อมกอดแสนอบอุ่น
และพื้นที่เล็กๆ ที่ทำให้หัวใจได้เบาลง

อย่างน้อย แม้ชีวิตจะไม่เป็นดั่งหวัง
เราก็ยังมีท้องฟ้าสวยๆ แสนน่ารักให้มอง
มีสีสันของธรรมชาติคอยปลอบโยนหัวใจ
ในวันที่อะไรหลายอย่างไม่เป็นอย่างที่คิด

เก่งมากแล้วนะ
เธอทำดีที่สุดแล้ว

ไม่เป็นไรเลยถ้าจะรู้สึกเหนื่อยกับอะไรสักอย่าง
ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งในทุกวัน
แค่มีช่วงเวลาที่หัวใจได้พัก
มีบางนาทีที่ความหนักหน่วงค่อยๆ
เบาบางลงบ้าง

แค่นั้นก็ดีมากแล้ว 🤍🌅
ขอให้เธอค่อยๆ ผ่านแต่ละวันไปอย่างอ่อนโยน
และอย่าลืมว่าตัวเธอเองก็สมควรได้รับการปลอบโยนเสมอ

22/10/2569 #บันทึกจากไข่เอง
#sunlightandsky_bykm