คืนแรกหลังกลับบ้าน 🏡 ตอนอยู่รพ. รู้สึกลูกเราเลี้ยงง่ายจัง กินเสร็จก็หลับ กลับบ้านไปสบายแน่ๆ แต่ของจริงกำลังมาถึง
🥺 คืนแรก หนูเค้าตื่นตอนตี 3 แล้วก็ร้องไม่หยุด จนเกือบ 6 โมงเช้า ร้องหนักจนแม่อยากร้องไห้ตาม 🥲 ไม่รู้ว่าหนูต้องการอะไร กินนมก็แล้ว เปลี่ยนเพิร์สก็แล้ว หนูก็ยังร้อง
🥺 วันที่ 2 ตอนเที่ยง หนูก็ร้องไม่หยุด ตอนหนูร้องหนูมีเสียงงี้ดๆในจมูก จนต้องลองแคะ หนูมีขี้มูกก้อนใหญ่มาก หนูหายใจไม่สะดวก หนูเลยร้องไม่หยุด
🥺 คืนที่ 2 หนูมาแผลงฤทธิ์ตอน 6 โมงเช้า ร้องจนถึง 8.30 ร้องแต่ละที เสียงหนูมันน่าสงสารเหลือเกิน
แต่ละวันเหมือนได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆจากหนู ให้นม ปั๊มนม เปลี่ยนเพิร์ส นวดนม วนๆไป เจ็บนมแค่ไหนหม่ามี๊ก็จะทน หนูจะได้อิ่ม จะได้กินนมแม่ อยากให้หนูเติบโต แข็งแรง ขอบคุณตาตายายยาย ที่มาอยู่ด้วยตั้งแต่วันคลอด ช่วยทุกอย่าง คุณปู่ปู่ คุณยาย่า ที่มาหาหนูบ่อยๆ ขอบคุณแดดดี้ ที่ตื่นมาช่วยทุก 3 ชม. ผลัดกันอุ้ม ช่วยกันอาบน้ำ ช่วยป้อนนม ช่วยทุกอย่างที่ทำได้ อยากบอกหนูว่า ถึงเราจะเจอหน้ากันมาแค่ 7 วัน แต่รักหนูเหลือเกิน หม่ามี๊ แดดดี้ พี่เบลล่า พี่บอนนี่ พี่เบอร์ดี้จะรัก ดูแล และปกป้องหนูตลอดไปนะคะ ❤️