ว่าด้วยเรื่องแว่นสายตาอันแรกในชีวิต รีวิวหลังใช้มาแล้วเกือบสองเดือนค่ะ🤓

ของขวัญที่ให้ตัวเองในปีนี้ที่อายุ 48 ก็คือ “แว่นสายตา”😆 เพราะปีที่ผ่านมามันเสื่อมไปมาก มากจนอ่านหนังสือและนิยายไม่ได้ นั่นคือทั้งงานและความสุขส่วนตัว ตัดสินใจว่าต้องการแว่น และพอพูดปุ๊บ เพื่อนก็บอกว่ามีเจ้าของร้านแว่นร้านนึงอยากตัดแว่นให้จ๋ามาก งงเลย
📍Zeiss Vision Center @zeissvisioncenter_drsupparerk
เอาจริงคุณแจ็คเจ้าของร้านเคยเห็นจ๋านั่งอ่านไอแพดอยู่คนเดียวที่เอมบาสซี่ชั้นบน คุณแจ็ครู้ตั้งแต่วันนั้นเลยว่าสายตาจ๋าต้องการแว่นจากท่าทางการนั่ง แต่ไม่กล้าเข้ามาหา

จนพอสุดท้ายได้เจอกันกับคุณแจ็คและคุณหมอ คุณแจ็คดีใจมาก แต่ที่ดีใจกว่าคือจ๋าที่ได้เจอคนที่ตั้งใจกับการตัดแว่นอันแรกให้สุดๆ มันไม่ใช่แค่การตัดแว่นจากค่าสายตา แต่มันคือการวัดค่าสายตาอย่างละเอียดและพูดคุยว่าเราใช้ชีวิตอย่างไร อ่านหนังสือหรือมือถือมากกว่ากัน ถือมือถือระดับไหน เหลือบตามองระยะไหน รู้ว่าเค้าไม่ได้อยากขายแว่น แต่อยากให้เราได้กลับมาใช้ชีวิตได้สะดวกสบายตามเดิม

ส่วนตัวกลัวเลนส์โพรเกรสซีฟเพราะเคยลองของพี่เปิ้ลแล้วเวียนหัว แต่ที่นี่คือเอาสายวัด ไม้บรรทัดมาวัดระยะการเหลือบตาของเรา สอนให้เราหันศีรษะไปตามทางที่มองมากกว่าเหลือบ เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะใช้ชีวิตกับแว่นอันนี้ได้อย่างดี

เลนส์ที่ทางคุณแจ็คและคุณหมอเลือกให้ก็เป็นเลนส์ที่ล้ำมากและต้องสั่งโดยจักษุแพทย์เท่านั้น กรอบก็เบาสบายใส่ได้ไม่กด ไม่ปวดหัว กลับมาอ่านนิยายได้เป็นเล่มๆ หลังจากที่อ่านไม่ไหวมาหลายปี ขอบคุณมากที่สุดค่ะ อันนี้รีวิวจากคนไม่เคยใส่แว่นสายตามาก่อนเลยตลอดชีวิต ตอนนี้แฮปปี้มากค่ะ