ถ้าเรามองอาชีพการแสดง
ไม่ต่างอะไรจาก ช่างผู้ชำนาญการแก้ไขปัญหา
เราจะได้นักแสดงที่เข้าใจว่าอาชีพตัวเองต้องทำงานอย่างไรมากขึ้น

ลองจินตนาการถึง การจ้างช่างแอร์มา
แล้วเค้าไม่สามารถซ่อมแอร์ได้ แล้วเราต้องเปิดคู่มือ และสอนเขาเพื่อให้เค้ารู้ว่าการซ่อมแอร์เป็นอย่างไร
นี่จะเป็นเรื่องปัญญาอ่อนมากถ้ามองในมุมของการจ้างช่างมา
แต่พอเป็นอาชีพการแสดงก็ไม่รู้ทำไมว่า
มันกลับกลายเป็นเรื่องที่รับได้
เราสามารถเอาคนที่แก้ไขปัญหาไม่เป็นและไม่รู้จักการงานของตัวเอง มารับผิดชอบบทบาทที่ต้องใช้ทักษะสูง
การกระทำแบบนี้คือการดูถูกคนดู
เป็นการกระทำที่ย้อนแย้ง
เหมือนกับเราจ้าง คนที่ไม่มีทักษะการแก้ปัญหามา
และคาดหวังว่าเขาคนนั้นจะมีอุปกรณ์มากพอจนแก้ปัญหาที่ซับซ้อนได้
ตลกร้ายของความย้อนแย้ง