ไม่สำคัญว่าจะช้าแค่ไหน สำคัญคือเรายังเดินไปหาความฝันอยู่ทุกวัน

“ดาราลัย” เป็นมากกว่าละครเวทีสำหรับหนู

เมื่อวานเหมือนไม่ได้เข้าไปดูแค่การแสดง แต่ได้เข้าไปอยู่ท่ามกลางความเชื่อ ความหวัง และความฝันของนักแสดง ทีมงาน และทุกคนที่ทุ่มเทให้กับเวทีแห่งนี้

มันคือความเชื่อที่ว่า ละครเวทีไทยยังไปได้ไกลกว่านี้
ความฝันที่อยากเห็นคนดูกลับมาเต็มโรง อยากเห็นคนรุ่นใหม่เปิดใจให้ศิลปะการแสดงแขนงนี้ และอยากเห็นละครเวทีกลับมาเป็นพื้นที่ที่ผู้คนเฝ้ารออีกครั้ง

ในฐานะนักแสดง ละครเวทีคือหนึ่งในสนามที่นักแสดงหลายคนฝันว่าอยากมีโอกาสได้ขึ้นไปยืนสักครั้ง เพราะไม่มีอะไรแทนความรู้สึกของการได้เล่าเรื่องต่อหน้าคนดูแบบสด ๆ ได้จริง ๆ

แต่ทุกครั้งหลังม่านปิด เรามักจะได้ยินคำว่า
“ถ้าชอบ ช่วยบอกต่อ”
“ถ้าสนุก ช่วยกลับมาดูอีก”

ประโยคสั้น ๆ เหล่านั้นทำให้หนูรู้ว่า เบื้องหลังเสียงปรบมือ ยังเต็มไปด้วยความหวัง ความเชื่อ และความกลัว ว่าละครเวทีจะมีโอกาสได้ไปต่อไหม จะยังมีคนกล้าสร้างงานแบบนี้อีกกี่เรื่อง

หนูอยากกอดหัวใจของทีม @gobeyond.theatre และทีมนิเทศ จุฬาฯ มาก ๆ

นอกจากพี่ ๆ จะได้ทำในสิ่งที่รัก สิ่งที่เชื่อ และสิ่งที่ฝันแล้ว พี่ยังส่งต่อความฝันนั้นให้กับคนดู ส่งต่อความกล้าที่จะเชื่อในความฝันของตัวเอง และทำให้คนที่รักศิลปะการแสดงรู้สึกว่า “เรายังฝันได้”

หนูยังคงอยู่ในภวังจริง ๆ (ใครดูจะเข้าใจ 🥹) และไม่ได้รู้สึกอินกับการแสดงแบบนี้มานานมากแล้ว

หนูหวังว่าพี่ ๆ จะหาคิวกันได้ และเปิดรอบการแสดงเพิ่มนะคะ เพราะแค่ 5 รอบแรกก็ Sold Out แล้ว

อยากให้คนอีกเยอะ ๆ ได้มีโอกาสหลุดเข้ามาอยู่ในโลกใบนี้ ได้หัวเราะ ได้ร้องไห้ และได้ฝันไปพร้อมกับทุกคนบนเวทีเหมือนที่หนูได้รู้สึก

ส่วนตัวประทับใจมากทั้งบทละคร การแสดง ฉาก แสง ดนตรี และการออกแบบเวที ทุกอย่างมีมิติ ทันสมัย และทำงานร่วมกันอย่างสวยงาม จนลืมไปเลยว่ากำลังนั่งอยู่ในโรงละคร

ต่อให้ปกติคุณจะไม่ใช่คนดูละครเวที หนูเชื่อว่าคุณก็จะรักเรื่องนี้

เพราะสิ่งที่อยู่บนเวที ไม่ใช่แค่การแสดง แต่คือความฝันของคนทั้งทีมที่ถูกส่งต่อมาถึงคนดู

เปิดรอบเพิ่มเถอะนะคะ 🥹 อยากให้คนอีกเยอะ ๆ ได้มีโอกาสเห็นงานดี ๆ แบบนี้จริง ๆ #ดาราลัย