บันทึกไว้ด้วยความ ภูมิใจและอยากจะขอบคุณ
ซัพพอร์ตเตอร์ ของผม @11.9.19julyjansep

แม่เค้าจัดแจงเรียบร้อยว่าแข่งรอบนี้จะไปนอน @andazonebangkok เพราะใกล้ที่แข่ง
แว๊บแรกคือ ลำบากมั้ยนะ ย้ายสัมมะโนครัว เพราะก่อนวันแข่ง ผมเองทำงานทุกวัน ไปเช้ากลับดึก ไม่มีเวลาเตรียมของ ขนของ แม่เค้าเองก็งานไม่น้อย พร้อมกับเลี้ยงลูกฟูลไทม์

ได้ - คำขาดคำเดียว จะได้ใกล้ไม่ต้องเดินทางและถ้าจะพาลูกไปเชียร์ด้วย ก็ต้องมีที่ที่ลูกกลับมาพักได้สะดวก ผู้เป็นพ่อก็อยากได้กำลังใจทั้งจากแม่แล้วก็จากลูกเช่นกัน

หน้าที่เดียวของผมคือ เก็บรองเท้า เสื้อผ้า สำหรับวันแข่งลงกระเป๋า
ที่เหลือของแม่เค้าทำทั้งหมด ของลูกทุกอย่าง ของเค้าเอง และของผมด้วย ขนของตั้งแต่บ้านเอามากางที่โรงแรมจัดระเบียบเสร็จสรรพ
และแน่นอนไม่ลืมชุดชงชาเขียว มัทฉะของแม่

เค้าบอกเชื่อภรรยาจะดี - ดีจริงๆครับ ตื่นสายเลยครับ โรงแรมดีนอนสบาย บวกอาการล้าสะสมมาทั้งอาทิตย์

ตื่นพร้อมภรรยาถามว่าลูกงอแงเมื่อคืนสองรอบรู้เรื่องไหม. ไม่ ผมตอบ. เค้าบอกดีแล้ว. โชคดีจัง ผมคิดในใจ

แข่งเสร็จก็ได้มาพักที่โรงแรม นั่ง Recovery และ Recharge จากลูกไปในตัว คุณแม่ก็ออกไปเชียร์เพื่อนๆของเค้าตามความตั้งใจ

ที่เขียนบรรยายโดยย่อนี้ เพราะอยากจะขอบคุณ

การที่เรายังมีหน้าที่ และยังคงหน้าที่ไว้ได้ คนข้างๆสำคัญมาก สำหรับผม

“เชื่อใจ ไว้ใจ เห็นใจ เข้าใจ”

รัก ❤️ - my 117