ทุกคนครับ ผมไปรับเลี้ยงแมวมาตัวนึง
เหตุจากไอ้ปุ๊และเบียร์เจอแมวสภาพเหมือนถูกรถชน คลานมากลางถนน เลือดเต็มตัว
ผมก็ให้เด็กๆในออฟฟิศพาแมวไปหาหมอ แล้วเด็กๆตกใจมากเมื่อ หมอบอกว่า มันไม่มีรอยรถชน แต่มันเป็น “เขื้อรากินเนื้อ” ซึ่งคราวนี่เรื่องใหญ่เลย เพราะบ้านเรามีแมว2 หมา2 แถมมันติดจากแมวสู่คนได้ด้วย
ก็ประชุมใหญ่ประจำปีกันเลยว่าเอาไงมีสองชอยส์
1. ปล่อยมันทิ้งไว้ที่เดิม ตรงซอยใกล้ๆออฟฟิศ
2. เราจะรับเลี้ยงมัน แต่เรื่องใหญ่แน่ๆ จะต้องมีห้องแยก มีคนมาทายาเป็นเวลา ทุกวันไม่เว้นวันหยุด แม้จะปีใหม่รึสงกรานต์ ค่าใช้จ่ายพลุ่งพล่านบานเบอะ แถมต้องดูแลต่อแล้วเนื่อง กว่าจะหาย น่าจะมีปีนึงเต็มๆ

แต่เหลือจะเชื่อ มันเลือกข้อสองกัน ออฟฟิศที่เข้างาน11โมง แต่ไม่เคยเห็นใครมาทันเข้างานสักคน พอรับไอ้แง่มมา (ตั้งชื่อไอ้แง่ม ให้เข้ากะแงวง่ม) มันทายาไอแง่มได้ทุก11โมง
แถมหมอเน หมอหมาที่กวนบาทาที่สุดในปฐพี ยังเป็นห่วงวิ่งเข้ามาดูที่ออฟฟิศแถม ให้ยาให้รักษาฟรีมาอีก ทั้งหมด ขอแค่มันรอด
แต่โจทย์นี้มันยากซะเหลือเกิน เพราะไอ้เชื้อรามันกินจนเป็นแผลเต็มหน้าเต็มขาไปหมด
แต่ไอ้แง่มก็สู้มาก วันแรกมันร้องเวลาเช็ดตัว เช็ดแผล แต่พอจบมันก็กินข้าว เหมือนไม่เคยได้กินอาหารมาก่อน กินเท่าไอ้แงวได้มั้ง

เราทำแบบนี้กันมาระยะนึง จนมันดูเหมือนจะดีขึ้นมาบ้าง เราซื้อเตนท์มาให้มันอยู่ ย้ายพื้นที่ให้มันมีลมโฟลวที่สุด ถ้าเป็นคอนโดก็ ดับเบิ้ลดูเพล็ก กลางสีลมอะ

จนเช้าวันนี้ ปริม ส่งมาหาผมว่าไอ้แง่มเรียก ไม่ตื่นเลย เมื่อคืนปริมมาดูมันก็ดูซึมๆ อาการแปลกๆ ผมก็รีบบึ่งรถมาดูและก็แน่นอนฮะ มันไปดาวแมวละ ในใจนึงก็ รู้สึกโล่งใจที่มันไม่เจ็บไม่ทรมานแล้ว แต่มองไปอีกคนนึง เลขาปริม นั่งตาแดง แล้วก็บอกว่า ตอนเค้าถามเข้าดาวแมว แง่มบอกเค้านะ ว่าแง่มไม่ใช่แมวจร แง่มมีเจ้าของ มีเจ้าของหลายคนเลย ทั้งบริษัท เอาจานข้าวที่เขียนชื่ออันนี้ ให้เค้าดูนะ
กุน้ำตาแตกตรงนั้นแหละ คราวนี้ก็นั่งร้องกันอยู่สองคน
แง่มเอ้ย ถ้าบนดาวแมวมันมีเนต ถ้าเห็นโพสต์นี้ อยากบอกแง่มว่า ทุกคนในออฟฟิศ ดีใจที่แง่ม ไม่ต้องเจ็บต้องปวดแล้ว ถึงแม้จะเห็นน้ำตาจากพวกเราบ้าง มันเป็นกระบวนการของการจากลา อยู่บนนั้นถ้าเจอปั๊กตัวนึงชอบกินแตงกวาไปอยู่กะเค้านะ เค้าใจดี ชื่อแฮนด์แป๊ป