หากเราเป็นประเทศมหาอำนาจ
ต่อไปนี้คือสิ่งที่เราต้องทำ
เราต้องแทรกแซงแทบจะทุกประเทศทั่วโลก
เพื่อให้เขาใช้มาตรฐานที่เราสร้างขึ้น
และเราจะเรียกสิ่งนั้นว่าเป็นมาตรฐานสากล
การแทรกแซงจะต้องแนบเนียน
โดยที่คนในประเทศนั้นนั้นไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกแทรกแซง

ประเทศไหนเหมาะแก่การแทรกแซงด้วยกำลัง
ก็ใช้กำลัง เข้ายึด และสร้างคำพูดสวยหรู
เพื่อกลบความอำมหิตของการทำลายล้าง

ส่วนประเทศไหน ไม่เหมาะกับการใช้กำลัง
ก็แทรกแซงด้วย ระบบการศึกษา ระบบสื่อ
โดยต้องมั่นใจว่าประชาชนในชาตินั้น
จะต้องได้รับการศึกษาที่กดสมองคนในชาตินั้นไว้
ให้เชื่องต่อสิ่งที่เราบอก โดยต้องทำการค่อยค่อยใส่ข้อมูล
เนื่องจากเราต้องการสิทธิพิเศษและทรัพยากรในชาติของเขา
และแน่นอนว่ามันต้องมีผู้คนที่อาศัยอยู่ดั้งเดิมในชาตินั้น
อาจจะเป็นผู้นำทางการเมืองหรือแม้แต่กษัตริย์
โดยเราจะต้องทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ได้รับข้อมูลที่ทำให้รากเหล่านี้เสื่อมอำนาจลง
เพราะ พวกเขาคืออุปสรรคเดียวของสิทธิพิเศษและอำนาจ
ถ้าเราให้ความสามัคคีเกิดขึ้นในชาติที่เราแทรกแซง
ผู้คนจะรวมตัวกันและตั้งคำถามถึงความเป็นมหาอำนาจ
และมาตรฐานสากลที่เรากำหนด
ดังนั้นสำคัญมากจึงต้องเตรียมคนไว้ให้เป็นนักเชื่อและเชื่อง
ต่อข้อมูลข่าวสารซึ่งข้อมูลข่าวที่เค้าจะรับได้ไปนั้นคือข้อมูลมือสอง
ที่ถูกกำหนดโดยชาติมหาอำนาจอย่างเรา
การแทรกแซงในระดับนี้สำคัญมาก

นี่เป็นกลยุทธ์ที่เราควรใช้เมื่อเราเป็นมหาอำนาจ
แต่ในเมื่อเรายังไม่เป็นมหาอำนาจ
เราก็ใช้หลักการนี้ตรวจสอบประเทศเราได้
ว่าการศึกษาของเราถูกแทรกแซงเมื่อไหร่
สื่อของเราได้รับข้อมูลมือสองอย่างไร
สิ่งเหล่านี้จะทำให้เราค่อยค่อยคลายความสงสัย
ว่าทำไมเราถึงมีค่านิยมตามตามกัน
การมองในมุมนี้ไม่ใช่คนต่อต้านโลก
แต่เป็นคนที่เข้าใจ กลยุทธ์ของการปกครองคน
เพราะผู้คนไม่เคยเชื่อความจริง แต่เชื่อสิ่งที่ได้ยินซ้ำๆ #ผ่านการศึกษาจากระบบที่เขาแทรกแซงมาแล้ว #มีวิธีคิดแบบทาสมาก่อนแต่วันนี้ไม่แล้ว