ขอบคุณทุกเสียงเชียร์ในทุก station นะครับ
ได้ยินแบบหูอื้อนิดๆ แต่เห็นชัดทุกคน
ขอบคุณทีมจัดงาน ไฮร๊อกซ์ ที่จัดงานออกมาได้สนุกท้าทาย ได้ประสบการณ์ ได้ฟีลลิ่ง
แข่งวันแรกคิดว่า แข่งแบบดูสนาม ที่ไหนได้
เจอบรรยากาศ อารมณ์แข่งขัน
อะดรีนาลีนสูบฉีด ใส่เต็ม
กลับบ้านนอนไม่หลับ
หลับได้แค่ 4-5 ชั่วโมง
ประสาทตื่น พักไม่พอ
รีโคเวอรี่ขึ้นแดงปั๊ด 17 % ไข้ขึ้นนิดๆ

กลับตัวก็ไม่ได้ เดี๋ยวไม่เท่ห์
( แอน ทองกล่าวไว้!!)
มาลองดูกันซักตั้ง อ่ะ จากตั้งเป้าเวลา เปลี่ยนเป็น
ขอเอาเข้าถึงเส้นชัย แบบขาไม่พังซะก่อน
แต่พอลงสนาม มันมาอีกแล้ว จ้ะ
น้องอะดรีนาลีน !! มาหลอกให้ตายใจ
ช่วงแรกเวลาดี มาพังตอนถึงครึ่งทาง
ตะคริวเริ่มทักทาย ขอเป็นเพื่อนร่วมวิ่ง
ส่วนโค้ช @nond_the_grizzly ก็ใช้การได้ขาเดียว
กัดฟัน กัดตรีน สู้เต็มที่
สรุปจบได้ตามเป้า มีชีวิตรอด
แต่เวลาแหกไป 20 นาที
แวะดื่มน้ำฉ่ำมาก อ้อ ต้องขอบคุณสปอนเซอร์น้ำดื่มเพียวร่ามากๆ และ น้ำเกลือแร่โพคาริ มากๆ
ที่ช่วยเยียวยารักษาแผลใจตลอดเส้นทาง
ขายังรอดมาได้ทุกสถานี
มาตายด่านสุดท้าย ตะคริวยึด
ตอนถ่ายรูปและ ขึ้นสะพานข้ามกลับ
ด่านสะพาน นี้ยากจริงๆ !!! 😅

พักแป๊บ เดี๋ยวเริ่มซ้อมใหม่
สนามหน้าเจอกันนักกีฬาทุกคน 👏🏻👏🏻👏🏻