SIAMZONE.COM

ดำเนินเรื่องช้ามาก น่าเสียดายความสามารถของนักแสดงสมทบ ตอนแรกวางโครงเรื่องไว้น่าสนใจดีแต่จบไม่หักมุมมากพอ ต้องใช้ความอดทนพอสมควรครับสำหรับการนั่งดูหนังเรื่องนี้

ชอบคุณเปียทิพย์ คุ้มวงศ์มาก

ความเห็นคล้ายคุณ NING คือ ดูแล้วเสียดายตังค์ และคล้ายคุณ prp2535 ว่าเรื่องดำเนินช้า จนดูเรื่อยๆ จนดูน่าเบื่อ พอมาถึง climax กลับเป็นสิ่งที่เดาได้และเดาอยู่แล้ว เลยทำอารมณ์มันเรื่อยเชื่อยไปจนจบ และก็เห็นด้วยที่ว่า ภาพสวย และในหลายๆ ภาพแสดงให้เห็นความเอาใจใส่ในรายละเอียดดี ทำให้เห็นถึงความตั้งใจจริง สำหรับนักแสดงนำ พี่อุ้มแสดงได้ดี แต่พูดแล้วฟังไม่ค่อยรู้เรื่องในบางตอน ส่วนนิโคล ก็แสดงงั้นๆ แต่โปรโมทซะโอเว่อร์ ..... ทั้งหมดนี้ คือ คุณประชาสัมพันธ์ทำการตลาดไว้สวยหรูเกินความเป็นจริง ทำให้คนดูเกิดความหวังสูง(ไม่มากก็น้อย อย่างน้อยที่สุดก็หวังว่าจะคุ้มค่าตั๋ว) อย่างไรก็ดี ขอเป็นกำลังใจให้กับคนทำงานทุกคนขอให้ก้าวไปเรื่อยๆ

โดยความเห็นส่วนตัวคิดว่า เป็นหนังที่ไม่คุ้มค่าเงินเพราะเพื่อนไปดูกันสามคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน ขอให้เข้าใจว่าเป็นคนดูหนังธรรมดาคนหนึ่ง พูดตามที่รู้สึก เป็นคนชอบดูหนังลึกลับนะแต่เรื่องนี้เดาได้แต่ต้นจะบอกว่าเหมือนหนังฝรั่ง (ที่คิดว่าจะหักมุมตอนท้ายแต่คนดูโดยทั่วไปน่าจะรู้อยู่แล้วเพราะหนังฝรั่งหลายเรื่องก็เป็นแบบนี้)

ผู้กำกับเรื่องนี้ กำกับได้ตามที่อารมณ์ของเขาที่วางไว้ จะเห็นได้ว่าเขาถ่ายเรียงซีนเพื่อให้ได้อารมณ์ต่อเนื่อง แต่อย่าลืมว่า การดำเนินเรื่องที่เอื่อยๆๆๆอย่างแรงนั้นทำให้เป็นจุดบอดสนิทเลยก็ว่าได้ บางทีผู้กำกับอาจจะยังติดอยู่กับการประกวดหนังสั้น หนังอาทมากเกินไป การทำหนังอาท นั้นดี แต่ต้องคำนึงถึงอารมณ์ของคนดูที่เสียเงินเข้าไปดูบ้าง แต่ยังไงก็จ้องขอเป็นกำลังใจให้ผู้กำกับหญิงท่านนี้ด้วยครับ หวังว่าคงดูผลงานของเธออีก

การเริ่มต้นเรื่องน่าสนใจดี ทำให้อยากรู้ว่าหายไปไหน ค่อยๆดำเนินเรื่องไปด้วยอารมณ์ของตัวแสดง แต่ตอนจบงงบ้างเหมือนกัน

แค่ดูไตเติ้ลก็รู้สึกแล้วว่ามันไม่ค่อยจะน่าดูสักเท่าไหร่ แต่พอไปดูแล้วก็อืม!!!ปวดหัวอย่างแรง แต่ถ้าดูผ่าน ๆ ก็พอไหว ดูแบบดูมั่งหลับมั่งน่ะ แค่ตัวแสดงนำก็ไม่ค่อยน่าดูแล้ว เนื้อเรื่องดูแล้วไม่ไหว

เป็นหนังแบบเรื่อยๆ แต่ดูรวมๆแล้วก็ไม่ถึงกับแย่มาก ดีกว่าหนังฝรั่งบางเรื่องอีก

ดูแล้วปวดหัว คงแล้วแต่คนชอบมั้ง

ภาพสวย ดนตรีไพเราะ ไปกันได้ดีกับบรรยากาศของหนังที่ดูลึกลับ ซับซ้อนและซ่อนเงื่อน

การถ่ายทอดเรื่องให้ไปสู่ทีละปม ละเปลาะทำได้ดีพอสมควร แต่เดาเนื้อเรื่องได้ไม่ยาก

ที่แปลกตาคือ เทคนิคการเล่าเรื่องย้อนหลังช่วงไคลแม็กซ์ ตอนที่บุษบาบอกให้สิปางรู้ความจริง จะใช่เทคนิคแบบละครเวทีหรือไม่ ไม่แน่ใจ คือบุคคลจากเหตุการณ์ในอดีต (นภัทร) อยู่ร่วมเหตุการณ์ตอนที่เล่านั้นด้วย

อุ้ม แสดงได้ดีเหมือนเคย ดู เก็บกด น่าอึดอัด โดยเฉพาะ ตอนที่ผุดลุกขึ้นยืนค้ำหัวผู้เป็นแม่ (เปียทิพย์) แสดงอาการต่อต้านอย่างไร้คำพูด

ประทับใจการแสดงออกทางสายตาของฉากจบมาก ใบหน้าที่เอียงน้อยๆ สายตาที่เหลือบชำเลืองมองลงพื้นดิน เปี่ยมร่องรอยอาลัยอยู่ในนั้น

นิโคลก็น่าประทับใจ สำหรับการแสดงเรื่องแรก (ที่ไม่ได้ยิ้มสดใส น่ารักเหมือนที่เคยเห็นเสมอ) เป็นสาวบุคลิกมั่นใจดูไม่ยาก จะยากตรงที่ไม่ค่อยได้ยิ้มมากกว่า (หรือเปล่า) ^_^

เป็นเรื่องของการลุกขึ้นต่อต้าน ค่านิยมและการเลี้ยงดูแบบ "กดหัว" ผู้หญิง พ่อแม่ให้แต่งงานกับใคร ก็แต่งไปไม่มีปากไม่มีเสียง แต่งงานแล้วก็ต้องยอมเป็นเบี้ยล่างสามี หือไม่ได้ อือได้อย่างเดียว

ข้อสังเกตเล็กน้อย: ฉากแรก ตอนไฟดับและมีโทรศัพท์ลึกลับเข้ามา นภัทรผลุนผลันออกไป สิปางเดินตามออกมาดู ราวๆ นั้น
ปกติ เครื่องเล่นแผ่นซีดี ถ้าปิดหรือหยุด เครื่องจะตั้งต้นเล่นเพลงแรกเมื่อเปิดอีกครั้ง แต่ฉากที่พูดถึง พอไฟฟ้ามา เครื่องกลับเล่นเพลงต่อจากที่เล่นค้างไว้ก่อนไฟดับ