SIAMZONE.COM

ชอบเรื่องโหมโรงมากดูจนแผ่นจะสะดุดเลยล่ะ มันแสดงถึงคุณค่าของดนตรีไทยได้ดีมาก

เกินกว่าที่จะมีคำบรรยายจริงๆ เพราะหนังทำออกได้อย่างสุดยอด ทำให้รักชาติ และภูมิใจในสิ่งที่เรามี ชอบคำพูดนี้นะ "จะก้าวหน้า โดยให้เราลืมรากเง้าของตัวเลยหรือ" คมจริงๆน่าจะสอนคนสมัยนี้ได้เยอะ

เป็นหนังที่เยี่ยมไปเลย เยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยดูมาเลยล่ะค่ะ ตัวเองเป็นคนดนตรีไทย ดูแล้วเหมือนตัวเองมีส่วนในการสร้างหนังด้วย ฮิ ฮิ ดูแล้วเสียดายที่ตัวเกิดไม่ทันท่านครู อยากให้มีหนังดีๆแบบนี้อีกเรื่อยๆ
รัก โหมโรง

สำหรับหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ดีมากเรื่องนึงฉากที่ประทับใจที่สุดคือฉากที่พระเอกสีซออู้เพลงคำหวาน

อยากได้โน้ตตีระนาดในเรื่อง หาได้จากไหนคะ หรือว่าใครมีกรุณาบอกด้วยค่ะ
ส่งมาที่ lek510_pk@hotmail.com

สุดยอดมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้10 /10 เลยครับ

เป็นภาพยนต์ที่ดีมั่กมาก เนื้อหา ภาพ และการนำเสนอเยี่ยมยอดเลย ดนตรีก็ไพเราะจริงๆ แค่ได้ฟังดนตรีก็คุ้มค่าบัตรแล้ว ซื้อเก็บไว้ทั้งเพลงและหนังเลย ดูเป็น10รอบก็ไม่เบื่อ

อยากจะสอบถามว่า จะหาซื้อ วีดี เพลง คำหวาน เวอร์ชั่นที่บรรเลงใน หนังเรื่องโหมโรง ได้ที่ไหนคะ แล้วชื่อชุดอะไร เพราะว่าเป็นเพลงที่เพราะมาก และอยากซื้อเก็บไว้ฟังบ่อยๆ ถ้าคุณรู้ ก็ช่วยตอบด้วยนะคะ อยากทราบอย่างมากจริงๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ

ดูโหมโรงแล้วคุณจะรักดนตรีไทย รักในความเป็นไทย และคุณจะภูมิใจที่คุณได้เกิดเป็นคนไทยที่มีดนตรีที่ไพเราะที่สุดในโลก

ดูจาก วีซีดี 2 รอบครับ เพราะไม่ค่อยมีเงินไปดูหนังโรงสักเท่าไหร่
เป็นหนังที่ทำได้ดีที่เดียวครับ
ใช้ภาพในการสร้างอารมณ์ได้ดีจริง ๆ ดูแล้วมีอารมณ์ร่วมตามเลย
อย่างเช่นตอนที่ ศร เจอกับ ขุนอินทร์ ครั้งแรก มีการใช้เหตุการณ์หลายอย่างเข้ามา ทำให้ตื่นเต้น และลุ้นไปกับหนังได้
ยิ่งฉากตอนประชันดนตรีกัน นับว่าเป็นฉากแอคชั่นที่ทำได้ดี คิดว่าคงตัดต่อกันหลายฉากแน่ ๆ เพราะภาคดูจริงจังดีจริง ๆ เหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์เลย
ชอบฉากแถวบ้านของ ศร มาก ๆ สวยมาก ๆ เลย รู้สึกว่าต้นข้าวนี่ปลูกขึ้นเพื่อถ่ายเรื่องนี้โดยเฉพาะ
ตอนที่ ศร แก่ตัว ( เป็นพ่อครูอะไรสักอย่าง จำชื่อไม่ได้ ) รู้สึกว่าเค้าเป็นคนที่หัวสมัยใหม่มากเลย ไม่ได้คิดว่าความเป็นสากลจะมาทำลายวัฒนธรรมเหมือนคนเฒ่าคนแก่ในสมัยนั้นคิด
พงษ์พัฒน์เล่นได้น่าหมั่นไส้มาก แม้จะออกมาไม่กี่ฉาก แต่ก็รู้สึกไม่ค่อยชอบรัฐบาลสมัยนั้นไปเลย
ชอบฉากสุดท้ายครับ ที่พ่อครูเล่นระนาด เป็นฉากที่เรียกอารมณ์ดีมาก ๆ ทำให้นายพลอย่างพงษ์พัฒน์ยิ้มออกมาได้ เหมือนเป็นการใช้ดนตรีเพื่อเปลี่ยนความคิดของคนไปในทางที่ดีเลย
แต่ดูเหมือนหนังเรื่องนี้จะจงใจจูงมากไปหน่อย คือแสดงภาพลักษณ์ในด้านบวกกับด้านลบอย่างชัดเจนเกินไป น่าจะปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติจะดูดีกว่านะครับ
ส่วนรวมก็ถือว่าดีครับ