SIAMZONE.COM

When I saw this movie, I felt like my story was happening....It's just like Is aw my life throught someone else....yeah....I keep wondering about the climax....why ?????? why everything happened is such that way ??? so unbelieveable...I didn't believe that Hiro should be died...never....so sad but true...so, what's the writer his audience get ??? But the best thing's its soundtrack...so impressive and beautiful...I want to get it really...


Love' s always sad, but true....

เพลงเพราะมากๆ อาจดูน่าเบื่อสำหรับคนทั่วไป แต่ดูแล้วลืมไม่ลงจริงๆ Hi!

โรคบ้างาน ขณะนี้ระบาดไปทั่วโลก ไม่ว่าประเทศไหนๆ
จนหลายๆคน มองข้ามคำถามว่าเราควรดำเนินชีวิตอย่างไร?
เราควรใช้ชีวิตที่สัมพันธ์กับคนอื่นๆอย่างไร?
คนเขียนบทเขาเลยหยิบประเด็นนี้ขึ้นมาเป็นตีมของหนังในรูปแบบการเรียนรู้ขณะเดินทางเรื่องนี้มั่ง ??
ตอนดูหนังเรื่องนี้จบ ผมนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านตอนเด็กๆที่ผู้เขียนเปรียบเทียบระหว่างคนยิวกับคนญี่ปุ่น โดยการชื่นชมยิวโดยเปรียบให้เห็นข้อด้อยของคนญี่ปุ่นกลายๆ
หนังเรื่องนี้คนเขียนบทอาจต้องการเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างระหว่างคนญี่ปุ่นกับคนออสเตเรีย มั่ง โดยชื่นชมพ่อโกโบริกลายๆ
เรื่องความรักที่เกิดระหว่างหนุ่มนักธุรกิจชาวญี่ปุ่น ที่บังเอิญมาเกิด Accidental love กับสาวออสเตเรียจึงเกิดขึ้น
โดยรวมผมชอบวิถีเล่าเรื่องของหนังเรื่องนี้นะ เดินเรื่องไปเรียบๆ แต่ก็มีการพัฒนาการของตัวละครที่ค่อยๆเปลี่ยนไป
จากคน 2 เชื้อชาติ ที่ธุรกิจชักนำให้มาพบกัน ความสุภาพตามมารยาทสังคม แต่เหมือนจะมีกำแพงที่กั้นระหว่างกัน การปฏิบัติต่อกันในตอนแรกมันเลยเกิดขึ้นเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ
แต่เมื่อมีอุบัติเหตุกลางทะเลทรายเกิดขึ้น ทำให้คนทั้ง 2 มองเห็นมิตรภาพซึ่งเชื่อชาติ และภาษามิใช่อุปสรรค์ที่จะรับรู้ซึ่งกันและกัน ต่างคนต่างช่วยเติมคำตอบที่หายไปของชีวิตซึ่งกันและกัน ก่อนที่จะนำไปสู่ไครแมกสำคัญของเรื่อง ที่จะบอกให้รู้ว่า ความซื่อสัตย์ หน้าที่ และความรับผิดชอบสำคัญเพียงใด
เรื่องนี้ผมชอบนะดาราก็เล่นดี ตัดต่อ และดนตรีประกอบก็ลื่นดี(ผมชอบเพลงญี่ปุ่นที่เปิดแทรกในเรื่องนะ)
แต่ให้ตายเถอะโรบิน คนเขียนบทเขาคิดเหตุการณ์ตอนสำคัญที่เป็นจุดเปลี่ยนออกมาอย่างนี้ได้อย่างไงก็ไม่รู้ ทำให้ตัวละครดูติงต๊อง ขาดสติอย่างไงชอบกล ทั้งพระเอก นางเอกเลยนะ
พระเอกก็ระรื่นจนขาดสติไปหน่อย นางเอกก็ขาดสติจนไม่รีบทำอะไรสักอย่างในช่วงวิกฤต เวรกรรมจริงๆ
เลยเป็นฉากที่สำหรับผมแล้วทำใจไม่ถูก ไม่รู้จะขำหรือเศร้าดี เวร.. เวรจริงๆ
เป็นหนังต้นทุนต่ำสำหรับแฟนหนังอาร์ต ที่ดำเนินเรื่องแบบเอื่อยๆเหมือน lost in translation
... เอาไป B ก็แล้วกันครับ