SIAMZONE.COM

ก็ดีนะ แล้วทำไมต้องว่าหนังเค้าด้วยอ่ะ

ชอบมากครับเรื่องนี้

เมเปิ้ลยกให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นสุดยอดอีกเรื่องหนึ่ง เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ใช่จะมีแค่แนวสยอง แต่ยังมีทั้งความลึกลับ ซ่อนปมปริศนาเอาไว้มากมายและแสดงออกถึงความกล้าหาญที่ซ่อนอยู่ในจิตใต้สำนึกของคนทุกคน ดำเนินเรื่องค่อนข้างดีและหักมุมได้น่าทึ่งมากเลยค่ะ

การดูหนังของผู้กำกับคนนี้ให้ความรู้สึกเหมือนกับการเล่นเกมกับเค้าเสมือนว่าเราเป็นเด็กโดยอาศัยการกดดัน การใส่ซาวด์ การใช้ภาพต่างๆเพื่อให้เกิดความกดดันจนถึงขีดสุดแล้วก็มาเฉลยในภายหลังกับคำตอบที่คนส่วนมากมักคาดไม่ถึง ซึ่งนี้ก็คือสไตล์ของหนังของเขาโดยเฉพาะหนังผีต่างๆ
สำหรับผลงานเรื่องนี้ เล่าผ่านหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ถูกหลอกหลอนด้วยสัตว์ประหลาดจากป่าทึบใหญ่รอบๆหมู่บ้าน สาเหตุคือการที่ไปล่วงล้ำเขตแดนของมัน แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่(เพระมีระบบการเตือนภัยที่ดี ต่างการเตือนภัยของน้ำใต้ในก่อนส่งท้ายปี 2547 นี้) เพระต่อมาพระเอกของเราได้บาดเจ็บขึ้นมา แล้วนางเอกตาบอดก็ต้องออกจาหหมู่บ้านเพื่อเข้าเมืองไปเอายา ก่อนจะให้คนดูพบกับคำตอบที่น่าตกตะลึงสำหรับคนดู
หนังเรื่องนี้สะท้อนอะไรๆได้หลายๆอย่างโดยเฉพาะในเรื่องของความกลัวต่างๆที่เราดขึ้นมานั้นความนั้นอาจเป็นเพียงแค่จินตนาการที่เราสร้างขึ้นมาจากความไม่รู้ของเราเอง เฉกเช่นเดียวกับคนในหมู่บ้านที่ไม่กล้าเข้าไปในป่าเนื่องจากความกลัวในสัตว์ร้ายที่พวกเขาได้จินตนาการขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ว่ามันมีจริงๆหรือไม่เพียงแค่เชื่อตามประเพณีตามตำราความเป้นมาของหมู่บ้านแห่งนี้เพียงเท่านั้นเอง ซึ่งตรงนี้ก็เหมือนกับอะไรหลายอย่างในปัจจุบันโดยเฉพาะกับคนเราที่ไม่มีความรู้ เช่น ชาวบ้านยากจน เชื่อเรื่องอิทธิปาฏิหารย์ต่างๆ จนถูกหลอกมากนักต่อนักแล้ว นอกจากนี้จากเนื่อนี้ยังสามารถยังสมารถเชื่อมโยงกับศาสนาพุทธในเรื่อง กาลมสูตร เกี่ยวกับการเชื่อในสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้นอีกด้วย
สำหรับเรื่องนี้ในด้านอื่นๆทำได้ในขั้นพอใช้ได้ ไม่ว่าจะเป็นด้านเสียงประกอบ การแสดง การจัดแสง ฉาก ถ้าให้เทียบกับผลงานที่ดังๆ3เรื่องของผู้กำกับคนนี้แล้วเรื่องนี้อยูในขั้นที่ดีกว่าsignแต่ด้อยกว่า sixth sense ในความเห็นของผม ซึ่งเป็นคอหนังคนหนึ่งโดยเฉพาะหนังผี เรื่องนี้ยังขาดในเรื่องของเหตุและผลซึ่งดูเหมือนจะทำให้เกิดคำถามมากมายหลังดูจบ อีกทั้ฉากหลอกหลอนต่างๆยังค่อนข้างเหือดแห้งไปหน่อย เร้าอารมร์ความกลัวได้ไม่มากเท่าที่ควร สร้างความกดดันทางอารมณ์ได้น้อยกว่าคน ผี ปีศาจของไทย สรุปง่ายๆหนังเรื่องนี้ค่อนข้างเน้นไปทางดราม่ามากเกินไปหน่อย ทำให้ไม่สามารถตอบจุดประสงค์ของคนดูได้ตามที่คนดูนั้นต้องการซักเท่าไร่ แต่สำหรับแฟนหนังของผู้กำกับคนนี้ก็คงทำใจได้กับฝีมือที่ลดลงของผู้กำกับคนนี้

ห่วยมาก ดูแล้วอยากกินหญ้า

หนังสนุกมากๆเลย ชอบ M.night มากๆ หนังก็คลาสสิกดีออกถึงใครจะว่ายังไงก็เหอะนะ

ชยามาลานยังคงความเป็นเอกลักษณ์ในการดำเนินเรื่องเอาไว้ได้ สไตล์ของเค้า ถ้าจะให้เปรียบก็เหมือนกับร้านจิ้มจุ่ม ซึ่งจะใช้เทคนิคเรียกลูกค้าด้วยราคาและรายการอาหารที่น่ากิน เมื่อเราตัดสินใจเข้าไปนั่งทานในร้านนี้แล้ว
มันก็ไม่ได้จบเพียงแค่เนื้อกับนำซุปที่เจ้าของร้านเตรียมไว้ให้เพียงเท่านั้น มันอยู่ที่นำจิ้ม! เมื่อคุณจิ้ม และเอาเข้าปาก สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกส่วนตัวของคุณเอง ว่าจะเดินเข้าร้านนี้อีกหรือไม่ เพราะหัวใจของร้านจิ้มจุ่มอยู่ที่นำจิ้ม หนังของ มาโนชก็เช่นเดียวกัน ถ้าได้ดูหนังของเค้าจะรู้ว่านำจิ้ม ของเค้าก็คือตอนจบในหนัง อยู่ที่การรับรสของตัวคุณเอง บ้างชอบหวาน บ้างชอบเปรี้ยว เค็ม เผ็ด ก็ว่ากันไป ถ้าเข้าไปดูหนังของเค้าเพราะคำโฆษณาแล้วเกิดไม่ชอบนำจิ้มที่เค้าเตรียมไว้ให้ ก็ซวยไป แต่สำหรับผม ยังเป็นขาประจำและติดใจในรสชาตินำจิ้มของร้าน มาโนช .ไนท์ ชยามาลาน อยู่เสมอ

ไม่น่าเชื่อว่าจะโดนต้มขนาดนี้ สมน้ำหน้าตัวเองที่เชื่อคำโฆษณาดีนัก

ผมว่าเป็นสไตล์หนังของ Shyamalan เค้าอยู่แล้วนะ

จากที่เห็น comment ต่างๆก็อย่างนี้ล่ะนะ คนดูหนังของเค้า
ไม่ขาวก็ดำไปเลย ถ้าใครชอบสไตล์หนังของ Shyamalan มักจะบอกว่า
ชอบหนังของเค้าทุกเรื่อง
โดยรวมแล้วผมชอบมากเลยล่ะ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง

โอเคนะ เป็นหนังที่ให้ความรู้สึกกดดันดี ใช้ความเชื่อในการดำเนินเรื่องได้ดี สุดท้ายความลับก็ยังเป็นความลับต่อไป...
ใครว่าไม่สนุกแต่ผมว่าโอเค ไม่เสียดายตังค์ที่ดู