SIAMZONE.COM

ภาพยนตร์ที่สร้างเพื่อระลึกถึงศิลปินท้องถิ่นของกัมพูชาที่ชีวิตตกอยู่ในความลำบาก แม้จะร่ำรวยวัฒนธรรม แต่กัมพูชาไม่มีโรงภาพยนตร์ ไม่มีโรงละคร ไม่มีเวทีแสดงออกศิลปะประจำชาติ ศาสตร์แห่งการแสดงกำลังค่อยๆ สูญพันธุ์

เหล่าศิลปินพบว่าไม่มีคนรุ่นหลังที่จะสืบทอดมรดกล้ำค่านี้ พวกเขาใช้ชีวิตแร้นแค้น หาเลี้ยงตัวด้วยการร่ายรำเอาใจนักท่องเที่ยว นี่อาจจะเป็นโศกนาฎกรรมรุนแรงยิ่งกว่าสงครามหรือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

Cambodia is a land of broken dreams. There is no more cinema, no more theatre, no more playhouses. The traditional performing arts are becoming extinct, wiped out by television.

But there are still artists. Trustees of a tradition which they cannot hand down for lack of institutions, financial backing and places to perform, they are doomed to live in poverty or else perform ethnic entertainments for tourists. In Cambodia, artists are born into a family tradition of dancers, actors and singers and remain so for life, responsible for safeguarding a whole nation's collective imagination in all its purity.

Nothing, not wars, massacres or the brutality of unbridled market forces can undermine their faith, which makes them particularly vulnerable and at the same time, lucid. Today they are deprived of a voice.

The idea at the heart of this film is to gather a group of actors around a project that exemplifies the reality we live in: something inside us dignity, identity is rotting to shreds. We are in the process of losing our memory. Cambodia is a land of broken dreams. There is no no more theatre, no more playhouses.