SIAMZONE.COM

ส่วนตัวเคยดูหนังของอภิชาติพงษ์ก่อนหน้านี้ 2 เรื่องคือ แสงแห่งศตวรรษ และ สัตว์ประหลาด ซึ่งเมื่่อดูเรื่องนี้ก็ไม่ให้ความรู้สึกที่ต่างกันมากนั่นก็คือ

ตอนดู: น่าเบื่อ ง่วงนอน เกลียด ดูไปก็อยากหาแต่ข้อตำหนิไป แม้คิดตามแล้วก็ไม่แน่ใจว่าตนคิดถูกหรือไม่
หลังดูจบ แล้วมาอ่านการตีความจากหลายๆ ที่: เข้าใจมากขึ้นว่าหนังต้องการสื่ออะไร...แล้วไงเหรอ...ผมว่าความฝันของผมหลายๆ เรื่องยังน่าเอามาตีความมากกว่าอีก

แม้ว่าจะเคยชินกับสไตล์ของหนังอยู่แล้ว ก็ไม่ทำให้ขณะที่ดูหนังรู้สึกดีขึ้นเลย เข้าใจว่าที่คนชื่นชมกันนักหนาในหนังทุกเรื่องของคุณเจ้ย คือ ความสามารถในการซุกซ่อนประเด็นต่างๆ ให้คนดูคิด ตีความอย่างลึกซึ้งด้วยปัญญา เหมือนกำลังดูภาพศิลปะภาพหนึ่งที่บางคนยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อนซื้อมัน ในขณะที่อีกคนเห็นแล้วก็รู้สึกว่าแค่เด็กแปดขวบก็วาดได้

ดังนั้นในเมื่อผมเป็นคนที่ไม่ชื่นชอบศิลปะ ผมจึงเกลียดหนังเรื่องนี้ แม้ว่าจะไปอ่านบทวิจารณ์ที่ตีความหลายบทหลังจากดูหนังจบแล้วก็เข้าใจมากขึ้นถึงคำว่าระลึกชาติ ซึ่งนำมาตีความได้หลากหลายอย่างน่าเหลือเชื่อ ก็ยกย่องในความเก่งกาจของผู้กำกับ แต่ไม่ได้ยกย่องในตัวหนัง ผมให้คะแนนหนัง ไม่ได้ให้คะแนนความสามารถของผู้กำกับ เกณฑ์การพิจารณาคะแนนของผมก็คือความประทับใจหนังเรื่องนี้หลังจากดูจบทันที โดยไม่ต้องไปถามความเห็นคนอื่น หรือไปอ่านบทวิจารณ์อื่นก่อน

หนังเรื่องนี้ผมให้ 1 คะแนน ดูแล้วไม่รู้สึกประทับใจน้อยมาก

ถ้าจุดเด่นของหนังแนวคุณเจ้ยอยู่ที่ "การเชิดชูสติปัญญา"
จุดด้วยที่สำคัญที่คุณมองข้ามไปก็คือ "ความสนุก"
ส่วนตัวแล้วสิ่งที่ผมต้องการจากหนังคือความสนุกมากกว่าการเชิดชูสติปัญญาซึ่งผมไปหาจากสื่ออื่นๆก็ได้ที่ไม่ใช่หนัง

สุดท้ายเมื่อนำคะแนนมารวมกันจึงได้แค่ครึ่งๆ กลางๆ เท่านั้น
4/10

ปล.สงสัยว่า
- ทำไมลุงบุญมีชอบนั่งสมาธิ แต่ไม่เคยเห็นภาพที่แกนั่งเลย
- ทำไมตอนที่ต่อน้ำยาล้างไตครั้งแรก ไม่เอาตัวหนีบสายออก(ตัวล่าง) แล้วมันจะไหลได้ไง แล้วหมอจ่ายยารักษาโรคไตอื่นๆ ให้ลุงรึเปล่า เช่น ยารักษาโรคความดันโลหิตสูง ยาขับปัสสาวะ
- บางประโยคที่พูดฟังดูไม่เห็นเป็นธรรมชาติตรงไหน

หนังอยู่ในระดับ พอใช้ ผมว่ามันงงๆว่ัแต่สนับสนุนหนังไทยกดไป 10

ชอบมาก ๆ ครับ ผมเองอยากเห็นภาพยนตร์แบบนี้มานานแล้ว คือเป็นภาพยนตร์ที่เล่นกับการรับรู้เวลาของมนุษย์ ดูแล้วรู้สึกว่าเวลาอดีต ปัจจุบัน หรือเวลาอนาคตของตัวละครนั้น มันพัวพันกันได้เนียนดีครับ การดูรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างนี่แหละครับ มีเสน่ห์ดีทีเดียว เพราะได้ทั้งความรู้สึกทั้งแปลก ๆ หลอน ๆ และก็ยิ้ม ๆ แบบคนที่คิดถึงวันเวลาดี ๆ ในอดีตครับ ^_^

หนังดี แต่เข้าใจยากหน่อย ต้องถามคนที่ดูด้วยกัน ถึงจะเข้าใจมากขึ้น เพราะบางฉากต้องถามผู้มีประสบการณ์ ว่าผู้กำกับต้องการสื่อถึงอะไร ซึ่งจะแทรกอยู่ในแต่ละฉาก แต่ยอมรับว่าหนังดี มีเหตุและผลสอดแทรกให้คิดว่า??? ตลอด

ขอบคุณลุงบุญมีฯ ที่ช่วยให้หูตาสว่างขึ้นมาก

i give "B"

เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เห็นพัฒนาการด้านภาพ และการเล่าเรื่อง ที่ดีขึ้นมากของผู้กำกับ นับจากเรื่อง สุดเสน่หา ชอบมุมภาพภายในป่า และเสียงที่ค่อนข้างเสมือนจริง สำหรับแง่คิดให้ได้ไว้ ก็ต้องตีความ หรือ ให้คิดเอง ? ? ? ตามองค์ประกอบของหนัง สำหรับการเล่าเรื่องดูเป็นธรรมชาติเดิมมาก

แต่โดยรวม ก็เหมาะสมแล้วสำหรับจุดยืนของรางวัลเทศกาลเมืองคานส์ สำหรับรางวัลปาลม์ทองคำ ยอดเยี่ยมมาก

อีกหนึ่งรางวัลที่น่าภาคภูมิใจ สมควรที่ต้องไปพิสูจน์

ก็อย่างที่เจ้ยบอกว่า ถ้าคุณไม่เคยดูงานหรือภาพยนตร์ของเขามาก่อน คุณก็คงอาจจะไม่ชอบเรื่องนี้ หรือจริงๆ อาจจะชอบมากๆ เลยก็ได้นะ เรื่องนี้จินตนาการล้นเหลือมาก ดิบกว่าทุกเรื่องที่เคยดูของเจ้ยมาเลย ไม่แปลกเท่าไหร่ที่พ่อทิม เบอร์ตันจะชอบ เพราะพี่แกคงชอบไอ่ตรงที่มีสัญลักษณ์มากมาย และสีสัน และพี่แกก็คงจะรู้จักการระลึกชาติได้ไม่เท่าคนไทย จริงๆ ควรจะดูสองรอบขึ้น เพื่อให้ได้อรรถรสในการซึมเรื่องราว แหล่มจริงๆ แหละ (แต่ต้องขอดูสองรอบขึ้นนะ ฮ่าๆ แบบว่ายัง O_O อยู่)