SIAMZONE.COM

ตอนจบอยากให้สมหวังไม่มีใครตัดใจจากรักแรกได้ง่าย โดยเฉพาะผู้หญิง ไม่อาจมีรักใหม่ได้

อบอุ่น มีรอยยิ้ม หัวเราะ และน้ำตา ........ใครไม่ได้ไปดูเสียใจแย่ครับ

ต้องขอปรบมือก่อนกับภาพยนตร์เรื่องนี้ครับ ผมเป็นคนหนึ่งที่รอคอยมาตลอดว่าจะมีหนังไทยเรื่องไหนโดนใจผมบ้าง ที่ผ่านมายังไม่มีหนังไทยเรื่องไหนเข้าไปนั่งในใจผมเลยครับ นับว่าคุ้มกับการเสียเงินซื้อทุกอย่างที่เป็นเรื่องนี้ ทั้งตั๋วเข้าชมถึง 5 รอบ ซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์อีก 1 แผ่น
และถ้าแผ่นออกเป็นวีซีดีเมื่อไหร่ ผมคงจะไม่พลาดเก็บเป็นที่ระลึกแน่นอนครับ เป็นภาพยนตร์ที่ผมไม่รู้จะบรรยายอย่างไรในคุณภาพ และฝีมือของผู้กำกับหน้าใหม่ถึง 6 คน เป็นพล็อตเรื่องง่ายๆที่ไม่เคยมีใครคาดคิดจะนำมาโลดแล่นบนแผ่นฟิล์มมาก่อนเลย ขอชื่นชมจากใจจริงๆครับในฐานะที่ผมก็เป็นคนรักหนังคนหนึ่ง แล้วตอนนี้ผมก็เรียนศาสตร์ด้านนิเทศศาสตร์อยู่ด้วยมันทำให้ผมนึกถึงภาพในอดีตได้อย่างชัดเจน ทั้งเรื่องโดนแม่ตี เล่นเป่ากบ อีกทั้งในเรื่องแฟนฉันนี้ยังนำเหตุการณ์สมัยพลเอกเปรม เป็นนายกมานำเสนอ คำขวัญวันเด็กสมัยนั้น แล้วก็การเรียนการสอน สภาพโรงเรียนในสมัยนั้น แล้วก็อีกมากมายจริงๆครับ...ดีใจครับที่มีคนทำหนังแบบนี้มา แล้วก็ดีใจด้วยครับกับทีมงานหนังเรื่องนี้รวมทั้งนักแสดงทุกคน ที่ทำหนังเรื่องนี้ถึง 125 ล้านไปแล้ว ขอบคุณวงชาตรีที่กลับมามีชีวิตอีกครั้งครับ

ชอบโฟกัสมากค่ะ

น้องทุกคนแสดงได้ดีมากเลย โดยเฉพาะน้องแน็คน่ารักมากแสดงเก่งจริงๆ

ไปดูแฟนฉันมาแล้ว ซึ้งมากเลยครับ นึกถึงเรื่องของตัวเอง เพราะรู้จักกับแฟนตอนอยู่ชั้น ป.2 ที่นครปฐม แค่ปีเดียว ตอนนั้นก็คล้ายๆ กับในเรื่องนี้แหละครับ แต่ไม่สนิทกันเท่ากับในหนัง แฟนเป็นหัวหน้าห้อง ผมเป็นรองหัวหน้า (คอยจดชื่อคนคุย) พอจบ ป.2 แล้วผมต้องย้ายบ้านไป พบกันอีกทีตอนปี' 41 ตอนนี้ผมอายุ 27 ปี แต่งงานแล้ว กับแฟนคนนี้แหละครับ
บางตอนก็ชวนให้นึกถึงความทรงจำในอดีตมากๆ อย่างตอนที่เจี๊ยบดูดน้ำอัดลมซึ่งเด็กยุคใหม่อาจไม่รู้จักยี่ห้อนี้ แต่ผมกับแฟนเห็นขวดคิกคาปู้ก็อมยิ้มแล้วล่ะครับ หรืออย่างตอนที่น้อยหน่าบอกเจ๊ยบว่าเพื่อนที่โรงเรียนซื้อตัวดูดมาแล้ว เราจะนึกออกทันทีว่าไอ้ตัวดูดเนี่ยหน้าตามันเป็นยังไง เล่นยังไง
สรุปแล้วคือชอบหนังเรื่องนี้มาก จะซื้อ DVD เก็บไว้แน่นอน

ชอบแฟนฉันเรื่องสนุกดีผมดูมา3รอบแล้วเรื่องนี้มันสนุกโฟกัสน่ารักว่าเพื่อน

ไปดูแล้วเมื่อวันศุกร์
ชวนแฟน ไปหลายครั้งไม่ยอมดูเรื่องนี้ เลยต้องเข้าไปนั่งดูคนเดียว
ยอมรับครับ ว่าสนุก โดนใจมาก อาจเป็นเพราะเนื้อหาตรงกับสมัยของ
ตัวเอง ทำให้นึกถึงเรื่องเก่า ๆ ที่คล้ายๆ กัน รวมทั้งการนำเพลงของชาตรี
ที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้นมาทำเพลง (นิดนึงทำเพลง Original เข้าเสียหมดน๊ะ) ดีครับ มีทั้ง สนุก ตลก อบอุ่น เศร้า (ทำไมพ่อแม่ไม่ปลุกเจี๊ยบตอนที่ น้อยหน่าจะไป ไม่เข้าใจ ทั้งที่เด็กทั้ง 2 สนิทกันขณะนั้น งงจริง ๆ กับผู้กำกับ รับไปพิจารณาตรงนี้นิดนึง) โดยรวม ๆ ให้เกรด A เลยครับ จะซื้อ DVD ของแท้เก็บไว้แน่นอนครับ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูแล้วสนุกดีค่ะ ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นภาพยนตร์ที่จบแบบง่ายๆ ไม่ต้องที่พระเอกนางเอกจะต้องแต่งงานกัน ดูแล้วรู้สึกนึกถึงตอนเด็กๆค่ะ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ทำภาคสองค่ะจะติดตามผลงานชิ้นต่อไปนะคะ (ไปดูมาถึงสามรอบน่ะค่ะ)

น่ารักมากครับ ไปดูมา 7 รอบแล้ว ไม่ค่อยมีคนทำหนังแบบนี้นานแล้ว ครั้งแรกที่ไปดูไม่รู้หรอกครับว่าหนังpromote มายังไง/เนื้อเรื่องเป็นอย่างไร ผู้กำกับเป็นใคร?/นักแสดงเป็นใครบ้าง? คิดว่าเป็นแค่หนังเด็กๆง่ายๆ แบบว่าตอนนั้นเบื่อๆก็เลยลองเดินเข้าไปดู.......ดูเสร็จแล้วอึ้งครับ ตอนจบน้ำตาซึม แต่เป็นน้ำตาที่อยู่บนพื้นฐานของความสุข ความประทับใจมากๆ เป็นน้ำตาที่มีรอยยิ้มปนอยู่ด้วยน่ะครับ ผมว่าหนังที่ทำให้คนดูเข้าถึงอารมณ์นี้ได้สุดยอดแล้วครับ ดูแล้วทำให้นึกถึงตอนเด็กๆ นึกถึงเพื่อนเก่า อาจเป็นเพราะมีหลายๆอย่างที่ตรงกับตัวเองด้วย ใครที่เคยมีเพื่อนที่เคยทะเลาะด้วยกันแทบทุกวันแล้วอยู่ๆวันนึงมันต้องจากไปแล้ววันนั้นเราก็มานั่งกอดคอร้องไห้ด้วยกันคงทราบดี ประทับใจภาพที่น้อยหน่ายื่นลูกฟุตบอลให้เจี้ยบแม้เธอจะเล่นไม่เป็นเลยก็ตาม ประทับใจมากตอนที่แจ๊คและเพื่อนๆอุตส่าห์ขี่รถซาเล้งไล่ตามน้อยหน่าทั้งๆที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ประทับใจตอนที่เจี้ยบวิ่งไล่ตามทั้งๆที่ไม่มีวันวิ่งไปทัน ประทับใจตอนที่เจี้ยบร้อยหนังยางให้ใหม่ทั้งๆที่เป็นเด็กผู้ชายและคงไม่คิดจะทำแบบนี้มาก่อน มันเป็นแค่ผลงานจิ๊บจ้อยเท่าที่เด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งจะสามารถทำได้ แต่มันคงมีค่ามากเหลือเกินสำหรับพวกเขาแต่.....ทุกอย่างล้มเหลว หนังจบแบบเศร้าๆแต่สาระสำคัญยังอยู่ครบถ้วน มิตรภาพใสๆ เปิดเผย จริงใจ ความรัก ความผูกพัน ความทรงจำจางๆที่ยังเปื้อนอยู่ การพลัดพราก ทุกอย่างตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง ผมไม่เห็นว่ามันจะเว่อร์ตรงไหน ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะเลือกเอาตรงไหนเท่านั้น หากจะจับผิดก็มีให้เห็นอยู่บ้าง แต่ climax ของมันน่าประทับใจซะจนผมเลือกที่จะมองข้ามข้อผิดพลาดเล็กๆน้อยเหล่านั้นไป ทุกครั้งที่ดูซ้ำแล้วซ้ำอีกผมเลือกที่จะมองข้ามสิ่งเหล่านั้นไป เพราะอะไรน่ะหรือ?? เพราะอยากเก็บเกี่ยวความประทับใจไว้ทุกครั้งเพื่อเติมแต่งความทรงจำสีจางๆที่เคยมีอยู่ในหัวใจไงล่ะคับ........พวกคุณเป็นอย่างผมหรือเปล่าเอ่ย?