SIAMZONE.COM

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น ทำไมต้องจบแบบนี้ ความรักที่เริ่มจากชอบมันน่าจะยั่งยืนกว่า แล้วรักเพื่อนมันก็ไม่ผิด ทำไมไม่เลือกดากานดา ไม่ใช่ว่าไม่รักแต่แค่ยังแยกความรู้สึกรักออกจากความรักแบบเพื่อนไม่ได้เท่านั้นเอง ให้ตายก็ยังรักเหมือนเดิม ทำไมไม่เลือกคนที่ชอบ?

ไม่ค่อยได้ดูหนังแบบนี้ ดูแล้วรู้สึกดีมากกกกกกก ทำให้นึกถึงเพื่อนคนที่เราแอบชอบ

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น ชอบพี่นุ่นมากกกกกกกก <ดากานดา> พี่นุ่นน่ารักมากกมาย เราปลื้มเงย สงสารด้วย และตอนจบกะไม่ค่อยจะตรงใจเราเท่าไหร่ สงสารพี่นุ่นอ่ะ ปลื้มพี่นุ่นนนนนนนนน๊า

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น เราชอบเนื่อเรื่องมากไข่ย้อยนะโชคดีที่ผิดหวังแล้วมีคนมาดูแลหัวใจทันเวลาแต่มีหลายคนที่ผิดหวังจากความรักแล้วต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพัง

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น เป็นเราเราก็เลือกนุ้ยเพราะความรักที่ทุกคนต้องการก็คือความรักที่ต่างก็เกิดขึ้นทั้ง 2 ฝ่าย

จากการที่ผมได้ติดตามผลงานแล้ว ผมสงสารจิ๋วมาก หมูว่าจิ๋วเหมือนเจ้าชายน้อยไหม

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น เราชอบไข่ย้อย แกตลกและเต้นมากเลยรู้ตัวป่าว
นายแน่มาก เฮ้ย....แต่แกบอกรักดากานดาช้าไป
แต่ไม่เป็นไร แต่แกก็ยังมีนุ้ยนะ ดูแลเขาให้ดีนะ
แต่เป็นเราเราเลือกดากานดา

ก็ดีนะตอนจบ ไม่รู้คิดถูกรึเปล่านะว่า จริงๆแล้วผู้แต่ง (ใช้คำว่าผู้ดัดแปลงบทประพันธ์ดีกว่า) คงอยากให้หนังออกมาประทับใจมากกว่าทำให้เศร้า ประมาณว่าคนที่เคยมีความรู้สึกแบบนี้พอได้ดูแล้วจะรู้สึกว่า อืม เหมือนเราเลย อะไรประมาณนี้ ก็คิดว่าทำสำเร็จนะเพราะรู้สึกแบบนั้นจริงๆ แต่ความรู้สึกที่มากกว่านั้น(สงสัยนั่นแหละ) ก็คืออินกับหนังต่อไปว่า แล้วถ้าใจของไข่ย้อยไม่ได้รักนุ้ยจริงๆล่ะที่ทำไปเพราะว่านุ้ยเคยเหมือนกับ
ตัวเองในอดีตรึเปล่าเลยสงสารรึเปล่า นุ้ยจะเป็นยังไง แต่ความรู้สึกนี้หมดไป
เพราะมีอยู่ฉากนึงที่ไข่ย้อยกับนุ้ยไปเที่ยวงานวัดกันแล้วหลังจากที่ทั้งสองคน
ี่พลัดหลงกันความรู้สึกของไข่ย้อยตอนนั้นคงทั้งกระวนกระวายสับสนเพราะ
สำหรับไข่ย้อยแล้วสถานที่แห่งนี้คือที่ใหม่สำหรับเขาแต่สิ่งที่ทำให้เขาอยู่ที่นี่ได้
แบบคนทั่วไปคือ นุ้ย เมื่อไม่มีนุ้ย ทุกอย่างเลยว่างเปล่าเหมือนอยู่ตัวคน
เดียว ไข่ย้อยคงรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ล่ะมั้ง เหอๆๆ (แต่แหม กว่าคนเราจะรู้ใจตัวเองน่ะก็ต่อเมื่อได้
สูญเสียมันไปน่ะซี๊...ถึงได้ขัดใจน่ะเพราะมันเป็นซะอย่างนี้ทุกทีสิน่าเนอะ)
อินค่ะอภัยนะพูดมากไปหน่อย 5555

เป็นหนังที่สื่อออกมาได้อารมณ์เหมือนเหตุการณ์จริง ๆ ที่มักจะเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ ระหว่างเพื่อนกับเพื่อนเพราะมันอยู่ใกล้กันมากจบแบบนี้ดีแล้ว จะได้คงไว้ซึ่งคำว่า "เพื่อนสนิท"

จบแบบให้คิดต่อ ทำให้รู้สึกมีความขัดแย้งในใจของคนดู อย่างนี้สิหนังจะได้อมตะ เจ๋งๆ