SIAMZONE.COM

นานมากแล้วที่ไม่ได้ดูหนัง ชอบหนังเรื่องนี้ เหมือนบรรยากาศตอนเรียน
ฉากที่ Impression คือ ตอนที่ไข่ย้อยบอกรักดากานดา ต้นไม้ที่เป็นBack Ground นั้นสื่อสารได้ดีมาก

ไม่ชอบตอนจบอย่างแรงงงงงงงงง

คำเตือน: บางส่วนของคำวิจารณ์นี้เหมาะกับผู้ที่ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วเท่านั้น ดูจบแล้ว มันเศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้ สงสัยจะเป็นเพราะ เราแอบหลงรักดากานดาในเรื่องมากไปหน่อยก็เลย แอบลุ้นให้ลงเอยกับไข่ย้อย แต่มันดันจบแบบหักมุม จนทำให้ คนดูอย่างเรารู้สึกอกหัก ยังไงๆก็ไม่รู้ แม้ว่าตัวหนังมันไม่อาจทำให้เราถึงขั้นเสียน้ำตา ร้องไห้ฟูมฟาย แต่อะไรบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในใจหลังจากดูจบนี่สิ เฮ้ออ ถ้าไข่ย้อยต้องกลับไปหานุ้ยเพื่อรับผิดชอบกับความสัมพันธ์ที่เขาได้สร้างขึ้นมา แล้วจะมีใครบ้างไหมเห็นใจ ดากานดา ผู้หญิงที่เพิ่งจะรู้สึกตัว เอาในตอนสุดท้ายว่า จริงๆแล้วเธอก็รักเพื่อนสนิทคนนี้เหมือนกัน การที่เธอยอมเลิกกับโก้ เพื่ออะไร ถ้าไม่ใช่เพื่อเปิดทางให้ เพื่อนคนเดิมได้กลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง....มันสายเกินไปแล้ว สงสารแกว่ะ ดากานดา

ชอบนุ่น ที่เล่นเป็นดากานดา มาก...กก แสดงได้ใจเราเต็มๆ การแสดงเป็นธรรมชาติและแววตาสื่ออารมณ์ได้ดีนะจ๊ะ คงมีอนาคตที่ดีในวงการนี้ต่อไป เป็นกำลังใจให้จ๊ะ...

ชอบมากเลยซึ้งดี แต่จบไม่ตรงใจเท่าไหร่ เพราะเราชอบดากานดา

น่าจะมีภาคต่อนะ อยากให้ผู้กำกับไปสร้างภาคต่อ ประมาณว่า ดากานตา กับ ไข่ย้อยกลับมาเจอกานอีกประมาณเนี่ย ดูแน่นอน แล้วตัวละครขอแบบตัวเดิมทุกตัวนะ

ชอบนุ้ยอีะ ตัวจริงก็น่ารัก หนังก็ดีนะ ยังขาดไม่กี่ล้าน ช่วยไปดูหน่อย แล้วคุณจะคิดถึงเพื่อนสนิท

ชอบมั่กๆๆ โดนเลย

เป็นหนังที่น่ารักมาก ให้ความรู้สึกเหมือนชีวิตจริงเลย แต่ยังข้องใจกับตอนจบว่า ไข่ย้อยเลือกใครกันแน่ ระหว่างคนที่รักเรา กับ คนที่รักเรา

เรื่องแฟนฉันถึงความรู้สึกสื่อได้ดีกว่าเรื่องนี้นะ เพราะแสดงภาพออกมาได้ชัดเจนกว่า ยอมรับว่าเรื่องนี้ก็ถ่ายความรู้สึกได้ดีในระดับหนึ่ง มันเป็นความละเอียดอ่อน ต้องคิดและติดตาม มีอารมณิร่วมไปด้วย แต่หนังยาว ทำให้น่าเบื่อบ้าง ในความรู้สึกเรานะ สรุปแล้วคำว่า "เพื่อนสนิท" กะคำว่า "แฟน" ไม่ได้ใกล้เคียงกันเลย