SIAMZONE.COM

นักเรียนกับโรงเรียนก็เหมือนกับปลากับกระป๋อง ที่มีพวกเราแย่งกันเข้าไปอยู่ อัดเข้าไปเพื่อเรียนรู้วิชา แต่ส่วนใหญ่สิ่งที่เราสนใจกันจริงๆ คือ ฟุตบอล เช้าก็เล่นเรียกเหงื่อ กลางวันร้อนก็เล่นให้เลือดฉีด เย็นก็อ้างยังไม่อยากกลับบ้านเพราะรถติด ต้องเล่นบอลก่อน และอีกวิชาที่เราได้มาโดยไม่ต้องมีบทเรียน คือ รู้จักรักษาตัวรอดเป็นยอดคน ทั้งในเกมและนอกเกม ต้องเล่นเป็นทีมเหมือนฟุตบอล มีฝ่ายรุกและฝ่ายรับ แต่ส่วนใหญ่เราจะรับ ไม่ว่าแพ้หรือชนะ เราตั้งรับ ทั้งรับลูกและรับเงิน

เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเราเริ่มขึ้นในช่วงหลังจบมัธยม สามเดือนก่อนฤดูกาลบอลยูโร 2000 สินค้าต่างๆ ที่ทำโปรโมชั่นเกี่ยวกับฟุตบอล ยิ่งตั๋วเข้าชมพิธีเปิดเป็นรางวัลที่น่าสนใจที่สุด ทั้งๆ ที่รู้ว่ามีโอกาสแค่ 1 ในล้านๆ แต่พวกเราก็ร่วมส่งชิงโชค เพราะอย่าเงินแต่เงินไปซื้อตั๋วยูโรเลย แค่หาเงินไปซื้อโอเลี้ยงยังยากเลย

เด็กเดินโพย หรือการเป็นคนรับส่งต่อระหว่างคนแทงบอลกับโต๊ะบอล จึงเป็นอาชีพที่เป็นหนทางออก เพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในสภาพที่เป็นอยู่ เมื่อพรีเมียร์ลีกให้โชค ชีวิตก็สวยหรู เท่านั้นยังไม่พอ ความต้องการของพวกเราไม่ใช่แค่รวย มีรถสวยหรู แต่ต้องฟู่ฟ่าเหมือนราชา จึงคิดจะตีตั๋วบอลยูโรด้วยการโกงโต๊ะบอลเสียเลย

แม้ไม่ง่ายอย่างที่คิด แต่ก็ไม่ยากถ้าจะทำ เพราะเมื่อมีความเป็นทีมทุกอย่างก็ลงตัว เมื่อมีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง ด้านมืดมันหอมหวาน ยิ่งเล่นก็ยิ่งเลิกยากเพราะอยากรวย พวกเราบางคนจึงคิดหารสามไม่หารห้าอีกต่อไป แทนที่พวกเราต้องชนกับความน่ากลัวของโต๊ะบอลเพียงอย่างเดียว ครั้งนี้เรากลับต้องชนกับด้านมืดในจิตใจของพวกเราเองด้วย ในที่สุดเด็กก็คือเด็ก ถ้าโต๊ะจับได้ แน่นอนโต๊ะไม่ยอมปล่อยเราไว้แน่

ในที่สุดเกมที่พวกเราเล่น แพ้อย่างสิ้นเชิง เป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ พวกเราอยากได้เพียงวันเวลาเก่าๆ กลับคืนมา เมื่อทุกคนเห็นตรงกันว่าโต๊ะบอลเป็นตัวแทนด้านมืดและอันตราย จึงต้องรวมทีมกันอีกครั้ง ทีมนี้ทีม Gold Club เกมนี้เกมล้มโต๊ะ เกมที่ทุกคนต้องเดิมพันด้วยชีวิต