บทสัมภาษณ์ ออเดรย์ โตตู ถึง A Very Long Engagement
"A Very Long Engagement" ภาพยนตร์ลำดับถัดมาของ "ฌอง ปิแอร์ จูเน่ท์" ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องดัง Amelie เรื่องราวของหญิงสาวที่ตามหาคนรัก ซึ่งสูญหายไประหว่างสงคราม ซึ่งได้คัดเลือก "ออเดรย์ โตตู" มาเป็นนักแสดงนำเช่นเคย โดย ออเดรย์ ได้ให้สัมภาษณ์ ดังนี้
คุณเชื่อมั่นในรักที่เกิดขึ้นแต่เด็กและยาวนานไปตลอดชีวิตไหม
"ก็อาจจะมีนะ ปู่กับย่าของฉันแต่งงานกันมาได้ 66 ปีแล้ว"
การร่วมงานกับ ฌอง ปิแอร์ ในเรื่องนี้ต่างกันอย่างไรกับ Amelie
"แตกต่างกันในตอนถ่ายทำ เพราะตัวฉันต้องยึดติดกับอารมณ์เดียวอยู่ตลอดเวลา คือต้องมุ่งเน้นเป็นตัวของ มาธิล ฉันเปลี่ยนแปลงอารมณ์ระหว่างฉากไปมาไม่ได้มาก เพราะฉันกลัวว่าจะเสียความเป็นตัวเธอไป เพราะงั้นฉันจะรู้สึกว่าโดดเดี่ยวและอยู่กับตัวเองมากกว่าที่เคย ฉันรู้สึกถึงความเป็นเธอได้อย่างใกล้ชิด ถึงแม้ว่าฉันยังไม่ได้เข้าฉากก็เถอะ"
คุณเชื่อถือโชคลางเหมือนตัวละครไหม
"เปล่าเลย ฉันเคยเป็นคนแบบนั้นในอดีต ฉันค่อนข้างเชื่อโชค แต่ก็เชื่อถือไม่ค่อยได้เท่าไร สำหรับตัวฉัน ฉันว่าฉันไม่วุ่นวายมากมายเรื่องแมวดำ ฉันไม่เดินไปใต้บันได ฉันแตะไม้บ่อยๆ"
มีอะไรทำให้คุณไม่อยากไปทำงานที่อเมริกา
"ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะไป คงจะเป็นเพราะฉันยังไม่มีงานที่น่าสนใจมาเสนอให้ก็เท่านั้น ฉันจะไม่รับงานภาพยนตร์สักเรื่อง ถ้าฉันคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นจะออกมาไม่ดี ฉันจะไม่รับงานเพียงเพราะว่าเป็นผลงานจากการสร้างของผู้อำนวยการสร้างจากฮอลลิวู้ด ฉันรักในสิ่งที่ฉันทำ ฉันกำลังพยายามจะทำภาพยนตร์ที่ทำให้ฉันเกิดความตื่นเต้นในฐานะศิลปิน ไม่ว่าฉันจะมาจากที่ไหน ฉันเป็นนักแสดงหญิงที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว ฉันอาจจะมีจิตวิญญาณที่อิสระมากกว่าที่จะเป็นนักการค้า แต่ตัวฉันเองก็ไม่มีอคติกับภาพยนตร์อเมริกัน"
คุณเป็นคนสดใส มองโลกในแง่ดี อย่างที่ตัวละครเป็นไหม
"สดใสเหรอ ก็ทำนองนั้นแหละ ฉันไม่รู้สินะ ฉันก็เป็นเป็นคนธรรมดาที่ขึ้นๆ ลงๆ ฉันไม่เคยวิเคราะห์ตัวเองเพราะงั้นฉันก็เลยไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน และฉันก็ไม่อยากจะรู้ด้วย ฉันคิดว่าฉันเป็นพวกออกนอกกรอบหน่อยๆ และฉันก็รู้สึกดีกับมัน ฉันอยู่ได้โดยที่ไม่ต้องมาตั้งคำถามให้กับตัวเองเป็นพันคำถาม"
มุมมองของ ฌอง ปิแอร์ มีผลอย่างไรกับการแสดง
"เมื่อฉันได้รับบทใดบทหนึ่ง ฉันจะไม่ได้รับอิทธิพลจากเครื่องแต่งกายหรือสิ่งอื่นใด ฉันจะรู้สึกมั่นใจมากกว่าถ้าได้ร่วมงานกับใครสักคนที่ฉันรู้จักและวางใจในตัวฉัน และรู้แน่นอนว่าเขาต้องการให้มันไปทางไหน อะไรที่เขาต้องการ เขาให้ความเป็นอิสระอย่างมาก ถึงแม้ว่าในกรอบและรากฐากที่เป็นความสวยงามของเขาจะแม่นยำและเตรียมมาอย่างดี นั่นแหละคือสไตล์ของเขา"
คุณใช้ความสวยเป็นเครื่องมือในอาชีพการงานของคุณหรือเปล่า
"ความสวยไม่คงทนหรอก ฉันไม่ได้คิดถึงมันเลย ฉันแค่ต้องการทำให้ตัวเองน่าเกลียดน้อยลงถ้าเป็นไปได้ เพิ่มขีดความสามารถ (หัวเราะ) เพียงเพราะว่ามันดูดีกว่าที่จะดูตัวเรา"
คุณดูแลตัวเองอย่างไร
"ฉันไม่รู้ ฉันก็ล้างหน้า (หัวเราะ) แต่ฉันไม่เคยดูว่าตัวเองเป็นคนสวย ฉันคิดว่า จูเลีย โรเบิร์ต หรือ โมนิก้า เบลูคชิ เป็นคนสวย แต่สำหรับฉัน ฉันน่ารักมากกว่า (หัวเราะ)"
อะไรที่ดึงดูดให้ภาพยนตร์ฝรั่งเศสมาสู่ตลาดภาพยนตร์ของอเมริกา
"ฉันคิดว่าพวกเรามีการสร้างที่แตกต่างกัน ฉันอาจจะพูดได้ว่าจิตวิญญาณของความเป็นอุตสาหกรรมนั้นยังไม่เด่นชัดมากนักในภาพยนตร์ฝรั่งเศส ไม่แสดงออกมามากและไม่สำคัญมาก เพราะงั้นมันจะทำให้มีความรู้สีกที่ว่าภาพยนตร์เหล่านี้จะมีช่องว่างมากพอ เป็นการถ่ายทำที่แตกต่างกัน ถึงแม้ว่าจะเป็นการทำหนังที่ยิ่งใหญ่กว่าและยอดนิยมมากกว่า ฉันคิดว่า ฌอง ปิแอร์ จูเน่ท์ มีความเป็นสไตล์ที่เป็นส่วนตัวเป็นอย่างมาก"
